Over oude markepaden

Vandaag liepen we de wandelroute uit het Dagblad van het Noorden van december 2005. Het was een wandelroute bij Peest. Peest is een mooi Drents dorp, met fraaie boerderijen, “onder de rook van” Norg. Rond Peest zijn nog veel oude zandpaden die in het bezit zijn van de Boermarke Peest. De woorden boermarke en marke worden door elkaar gebruikt. Marke betekent van oorsprong grens en een marke is dan ook een begrensd gebied dat bij een dorp hoort. Het boer, betekent volgens velen “buurt”. Hoe oud de paden zijn is niet precies bekend, maar ze liggen er al minstens twee eeuwen. De markegronden waren het gemeenschappelijk bezit van de boeren, die min om meer gelijke rechten hadden zoals bijv. de hoeveelheid plaggen die men mocht steken, hoeveel men mocht jagen etc. Pachters en keuterboeren zonder grond konden geen markegenoot zijn. De wandeling loopt ook over het Noordsche Veld, met grafheuvels uit de steen- en bronstijd. Met de hond mogen we niet over het heideveld en moeten we eromheen. Het is alweer een koude dag, de sneeuwklokjes en de lammetjes verraden dat het voorjaar in aantocht is. Ik ben ook wel benieuwd wat de volkswijsheid is achter het enorme aantal kievitten dat zich laat zien. Ik hoop iets van “Hoe meer kievitten, hoe meer wij het zonovergoten voorjaar genieten”!

Advertenties