Op zoek naar de witte non!

"Laat mij je meenemen naar mijn oude cel op Tribus Montibus, het is ongeveer een uur gaans vanaf hier. Mijn totale verhaal duurt een aantal uren, in wat ze later 168 el zullen noemen en nog later 12 kilometer." Een deel uit de beschrijving van het Witte Nonnenpad te Marum, een wandelroute uitgezet door de Stichting Oude Groninger Kerken. In het lijkenhuisje bij de oude romaanse kerk, klinkt de stem van Dolorosa, een non die een spaanse militair verzorgde in een van de bloedige oorlogen in het Groningse Westerkwartier tijdens de Middeleeuwen. Zij werd prompt verliefd. Een van de liefdesbrieven die zij schreef werd onderschept door moeder overste en het kwam niet goed met Dolorosa en haar militair. Het klinkt veelbelovend, spannend ook wel. De route zou langs sporen in het landschap gaan die iets met het verhaal van Dolorosa te maken hebben. Maar wij vonden dat we daar wel heel erg veel fantasie voor nodig hadden. De wandeling is leuk, maar loopt voor een groot deel over asfalt. Het laatste deel gaat over de kaarsrechte trambaan die eens de verbinding met de stad Groningen vormde. Kinkje in de kabel kwam er bij de Jilt Dijksheide. We moesten deze oversteken, dwars door een kudde landgeiten heen. We hadden dat wel gedaan, maar we werden door een paar mannen van Staatsbosbeheer in de gaten gehouden. Niks geen nonnen, gewoon grote mannen van het type bouwvakker.  Aangezien we de hond bij ons hadden, zijn we weer teruggelopen en hebben we geprobeerd een weg eromheen te vinden, wat maar niet wilde lukken. Uiteindelijk dan maar weer een heel stuk terug gelopen. Dat scheelde flink wat ellen!
Romaans Boom_1

Advertenties