Graafschapspad in september

Ik had een weekje vakantie en Laurens had een dag vrij genomen. Vrijdag en zaterdag liepen we een stuk Graafschapspad. We hadden deze keer de hond Boele meegenomen. Onze start was in Ruurlo bij het station. Eerst hadden we wat spullen afgezet bij ons overnachtingsadres in Halle, zodat we niet alles hoefden mee te slepen. De etappe leidde ons van Ruurlo naar Mariënvelde en daarna naar Halle.

Eerst liepen we een hele lange weg, de Kaaldijk geheten. Afwisselend zandpad en dan weer verharde weg. Dat stuk was erg leuk. Mooie boerderijen, veel te zien. Daarna volgde een paar vervelende stukken, zeker met de warmte van deze vrijdag. Flink wat asfalt en veel auto’s. Uiteindelijk kwamen we bij een boerderij-café in Mariënvelde waar we een half uurtje hebben gezeten en met de gastvrouw(gastboerin) hebben gekletst. Ze vertelde dat dit café het enige boerderij-café in de streek was. Haar zoon had de boerderij overgenomen, maar zij woonde er ook nog steeds. Achter wel te verstaan. Het was er voor een vrijdagmiddag nog aardig druk vonden wij. Vooral locals deden de uitspanning aan. Zij spraken een dialect dat wel iets lijkt op het Drents, maar toch ook weer niet, anders hadden wij het wel beter kunnen verstaan.
De etappe na Mariënvelde was beter dan die ervoor. Desalniettemin waren we blij dat we in Halle aankwamen. De camping, waar onze trekkershut stond, was nog zeker 3 kilometer lopen en lag helemaal aan de andere kant van het dorp. Eerst maar even een patatje eten en boodschappen doen. Met een zware boodschappentas gingen we naar camping Hessenoord. Hessenoord is een natuurcamping middenin het bos. Zowel de eigenaar als zijn vrouw kwamen even gezellig langs voor een praatje. De man was minstens 70 jaar, maar hij had nog behoorlijk wat plannen met zijn camping. Het leuke was dat er vuurplaatsen waren. Wat minder leuk was, waren de muggen die in de blokhut zaten. Van slapen kwam niet veel terecht, omdat het aantal muggen niet uit te roeien bleek, omdat er een open verbinding was met buiten.
De volgende dag gingen we bijtijds op pad, met als einddoel Doetinchem. Het was een mooie tocht over landgoed Slangenburg en door de Wrange. Veel onverharde paden en veel afwisseling, en passant nog een kasteeltje. In Doetinchem namen we de trein naar Ruurlo. Voor Boele was dit de eerste kennismaking met het openbaar vervoer. Na nog een tussenstop in Halle voor het ophalen van de spullen, gingen we terug naar huis.

Advertenties