Van Ellert en Brammert, kunst en cultuur en oude kachels

Marjo
Op deze eerste vrijdag van oktober loop ik weer met "de meisjes". De traditie houdt stand. Het weer is vandaag voor het eerst sinds lange tijd, herfstachtig: storm en regen. Eens moeten we er aan geloven.
Eerst maar koffie. Om bij het openluchtmuseum "Ellert en Brammert" koffie te kunnen drinken, moet je een kaartje kopen. Aangezien ik er nog nooit ben geweest en het er niet naar uitziet dat een bezoek de hele dag zal gaan duren, doen we dat. Niet alleen wij, maar ook de meneer van het restaurant moet er erg aan wennen dat de zon niet meer schijnt. Eigenlijk heeft het ook wel iets knus en het is sowieso bijzonder om bijna de enige bezoekers te zijn. Het is wel duidelijk: de toeristen zijn naar huis. Drenthe is weer zoals het hoort te zijn. Verlaten en verstild. Na de koffie lopen we door het openluchtmuseum. Het geeft een goed overzicht van de ontwikkeling van de boerderij als werk- en woonruimte. Ik vind het leuk, afwisselend en luchtig. Van alles wat, zodat het nooit saai wordt. Naast de compleet ingerichte boerderijen zijn er ook een kapperszaakje en een schoenmakerswerkplaats nagebouwd. Verder zijn er veel fossielen en skeletvondsten te bekijken.
Na het museum lopen we de kunst- en natuurwandeling "Verstild Water". Inspiratiebron voor de kunstwerken is de turbulente geschiedenis van het Oranjekanaal. Erg verrassend. In een wandeling van 4 kilometer zijn 10 natuurkunstwerken te ontdekken. Deze zijn gemaakt door 10 kunstenaars uit 7 verschillende landen. We zijn unaniem gecharmeerd van een kunstwerk van de Canadees Marc Walter. Een plek afgezonderd van de rest van het bos om te dienen als meditatieplek, als een plek om even na te denken over de natuur, de mens erin en hoe dat zich tot elkaar verhoudt. Een soort met gordijnen van takken afgeschermde plek. Heel ruimtelijk. Het is er enigszins mistig, een mystieke sfeer. Ook de plastic waterdruppels, even verderop zijn leuk. Het bos op zich is al prachtig, afwisselend naald- en loofbos rondom een gletsjerkuil. En wat ons nog het meest verbaast is dat geen van de kunstwerken schade heeft opgelopen door vandalisme. Dat kan alleen nog maar in Drenthe.
Nu we zo dicht bij Orvelte zijn, brengen we nog snel een bezoek aan "Het Stokertje". Elke keer breidt deze kachelwinkel zich weer verder uit. Heel wat anders dan toen ik zo’n 10 jaar geleden in hun Malle Pietje winkel aan het Oranjekanaal een paar kachels kocht. Marjolein koopt nu toch maar geen kachel en gaat sparen voor een speksteen exemplaar of gewoon verder kijken op Marktplaats. In ieder geval zijn we weer wat wijzer. Verwarmd en wel keren we huiswaarts. Tot de volgende keer.
Huisjes

Advertenties