Het kerkje van Fransum

Fransum
Fransum

Midden in het wijde landschap
staat een kerkje oud en grijs.
Met zijn kleine houten toren,
rustend van zijn taak.

Oud is zijn geschiedenis,
eeuw na eeuw
heeft hij doorstaan.
Rond hem
liggen nog de graven
van
ons verre voorgeslacht.

Graag zou hij nog willen wezen,
een bedehuis
voor ons.
Maar het dorp
en de mensen zijn verdwenen,
hem
overlatend aan zijn lot.

Luisterend
op een stille avond
blijf ik vol verwondering staan
Hoor …….
het kerkje leeft weer,
als
zachte muziek de stilte verbreekt

Adam Matthijs

Advertenties