Knapzakroute Gasteren (deel 2)

Het boekje van de knapzakroute Gasteren draagt nog de sporen van de weersomstandigheden van de eerste lus, die ik met Tinie liep, op 1 maart van dit jaar. Maar het boekje is weer droog achter de oren en vandaag zal het zeker niet nat worden. We hebben nog 10 kilometer te gaan, van de 17,5 kilometer-lange route. Tinie en ik beginnen met koffie op het terras in Gasteren. In een relaxt tempo lopen we het dorp uit, het stroomdal in. Eigenlijk is het hier altijd mooi, maar in de lente is het nog net iets mooier volgens mij. Ja wat valt er verder van te zeggen. Het stroomdal van de Drentse Aa, is niet voor niets in 2006 uitgeroepen tot de mooiste plek van Nederland. Een keer lopen we verkeerd, omdat we door de droogte een heideveld niet herkennen. Echt dramatisch is het niet. We vinden de route weer snel terug.
Op de tocht worden we regelmatig vergezeld door brutale meeliftende rupsen. Het bos kriebelt en kraakt ervan.  Via de Gasterse Duinen komen we weer terug in Gasteren. Een heerlijke ochtend.

Aa
Het landschap met de rivier, het ligt alsof
het bedoeld is dat het daar ligt, voor mij
en alsof het bedoeld is dat ik
hier ben en dit zie
maar het landschap ligt er toch wel
of ik hier nu ben en het zie, of niet
het is het toeval dat het wilde, dat we zijn
waar we zijn, ons bijeenbracht en scheidt.

uit: Een man in de tuin van Rutger Kopland

Advertenties