Schoonloo, zoo schoon, zoo schoon

Pluussies

Het is 5 mei. Een dag waarop je toch altijd even stilstaat bij hoe fantastisch het is dat je in een vrij land leeft. Dat je kunt zeggen wat je wilt en dat je ook kunt doen en laten wat je wilt. Even stilstaan bij de vanzelfsprekendheid, die misschien helemaal niet zo vanzelfsprekend is.
Het is de zoveelste achtereenvolgende prachtige dag voor een wandeling. Met in mijn achterhoofd dat het komende week toch echt schijnt te gaan regenen, geniet ik met volle teugen. Met Chris lopen we 20 kilometer in de bossen bij Schoonloo. In de boswachterij zijn veel vennen en het veenpluis bloeit volop.
Meina_1 Martin_2
[x]geschikt [ ]ongeschikt       [x] geschikt [ ] ongeschikt

Bij een een overstroomd ven, waar kikkers voor ons een concert verzorgen, test een aantal wandelaars de waterdichtheid van de wandelschoenen. Het doet me sterk denken aan de reclame: “kun jij de landmacht aan?” Zowel Meina als Martin lijken me wel geschikt. Die twee hebben wel voor heter vuren gestaan. Het team ongeschikt [x] maakt een ommetje en houdt de voeten droog. Tijdens de
Blaar_1
lunchpauze blijkt de geschiktheid van Martin des te meer, als hij zich als een ware medisch specialist opwerpt en vakkundig blaren doorprikt. Met jaloerse blikken kijken de vrijgezelle dames naar de vriendin van dokter Martin, die de behandeling ondergaat. Zo’n man willen zij ook!
Meina zorgt voor rustgevende mondharmonica muziek bij de ingreep en voor de broodnodige paardenbloemen, die vandaag regelmatig, tegen allerlei kwalen, worden ingenomen. Al met al hebben we weer ouderwets gelachen. De wadloper gaat voorlopig alleen nog op het wad lopen, maar ik kijk al weer uit naar het nieuwe wandelseizoen.

 

Advertenties