Slechts op bezoek in Veenhuizen

Zunneschien

Meestal rijd ik naar Veenhuizen om er aan het werk te gaan. Vandaag had ik er eenwandeling georganiseerd voor de Wandelpool. Voordat we begonnen aan de tocht dronken we koffie bij Zunneschien. Mevrouw Veenstra, die al 17 jaar in Veenhuizen woont, vertelde ons iets over de geschiedenis van Veenhuizen. Eens gesticht door de Maatschappij van Weldadigheid, om armen, wezen en landlopers, Drenthe te laten ontginnen, in ruil voor een onderkomen en wat eten.
Deze winter had ik de wandeling gelopen en was toen al verrast door het landschap. In de zomer, nu het mals en groen is, is het zo mogelijk nog meer een verrassing. Deze hoek is niet erg bekend bij het wandelpubliek. Maar eigenlijk heeft het alles: bos, stroomdallandschap, een omgeving met een intereressante geschiedenis en niet te vergeten een schuilhut voor als het ineens heel hard gaat regenen. En dat ging het, niet lang, maar toch lang genoeg om nat te worden. Nou had Hilda toevalligerwijs een hut ontdekt, waar we gemakkelijk met ons allen in pasten. Wie weet heeft zij met deze ontdekking een schuilplek voor een ontsnapping uit het gevang ontmanteld. Spannend idee! Hoe het ook zei, het kwam erg goed uit.

Kruis_1
De tocht was qua begaanbaarheid erg afwisselend. Had je net de brandnetels getrotseerd, moest je diepe modderpoelen doorkruisen of er over springen. Toen volgde een stuk door een weiland dat door runderen was vertrapt. En alsof dat nog niet genoeg was moesten we een watertje oversteken over twee smalle plankjes, om vervolgens het been hoog op te moeten gooien om het schrikdraad te ontwijken. Het blijft een gebied met risico’s! Maar wij hebben allen “alive and kicking” de begraafplaats van Veenhuizen bereikt. Ik ben er nu al een aantal keer geweest, maar het blijft een fascinerende plek, met al die witte kruizen van anonieme “verpleegden”.
Op het terras van het gevangenismuseum zaten we nog wat na. Herman die een bal gehakt en twee pilsjes afrekende, kreeg die vervolgens nog een tweede keer gepresenteerd. Verder gingen de gesprekken over de kosten van datingsites en of het de investering van xe2x82xac 30,– per maand nou wel of niet waard was. Kortom ik ben weer een boel wijzer geworden vandaag.
Met een paar mensen bezocht ik stot slot het gevangenismuseum. Het was een gezellige dag, leuke mensen, leuke gesprekken en een leuke wandeling. Was ik na de vakantie een beetje in een gat gevallen. Ik ben er weer uit!

Advertenties