Uitwaaien op Wieringen

Strip
Noordholland? Als er een provincie is waar ik gewoon niks van af weet, is het Noord-Holland. Zelfs over de hoofdstad moet ik nadenken. Nu er familie is neergestreken in Schagen, had ik al eens voorzichtig mijn hoofd om de hoek van de Afsluitdijk gestoken. En mijn eerste indruk was: “wat een ruimte en wat kun je hier lekker ademhalen”! Toen Jos mij vroeg of ik met hem het Noordhollandpad wilde lopen, hoefde ik dan ook niet lang na te denken. En zo vertrok ik maandagmorgen vroeg naar Noord-Holland. Boven Friesland hingen gevaarlijk donkere wolken en soms viel de regen met bakken uit de lucht. Na de koffie en uitwisseling van vakantiebelevenissen, bracht Kris ons naar Den Oever, waar we begonnen aan de eerste etappe. Eerst een rondje om Den Oever. Een haven is altijd leuk en stemt optimistisch. Veel van Den Oever zelf hebben we eigenlijk niet gezien. Dus dat blijft een mysterie.
De route is goed gemarkeerd, maar we kregen het toch voor elkaar om twee keer verkeerd te lopen. We liepen over de kruinen van dijken van het voormalig eiland Wieringen, door weilanden met schapen in allerlei variaties. Na een stop bij Café De Postboot in De Haukes, gingen we het Amstelmeer rond, kregen een buitje te doorstaan om uiteindelijk te eindigen bij de Ulkesluis, waar Kris ons weer oppikte. Onze koppen roodverbrand, de haren omhoog van de wind. Een dagje “echt Nederland” met mooie stapelwolken en een paar druppels regen. “Lang leve het licht-lucht-ruimte gevoel”.Water

 

Advertenties