Boven het IJ

Schilderij_1
het Centraal Station gaat de
Paal
Vandaag liep ik met Hans Owel van de Wandelpool een wandeling boven het IJ. Nieuwsgierig geworden door de beschrijving in het boekje, wilde ik ze wel eens zien, die oude dorpen bij Amsterdam. Voor niks gaat de zon op en voor niks ga je op de pont naar de overkant. Dat was verrassing een en er zouden er nog vele volgen. Eerst liepen we door de oude dorpen en nu stadswijken Buiksloot, Nieuwendam en Schellingwoude. De koffie stond klaar in Durgerdam, waarvan ik mijn schoonzus eens heb horen zeggen, dat ze daar wel zou willen wonen, maar dat dat voor “normale mensen” niet betaalbaar is. Er waren tijden dat daar alleen maar “gewone mensen” woonden. Ze rekenen zich daar bij de Oude Taveerne trouwens wel rijk. De prijzen op de menukaart zijn lager dan die op de bon, zodat we voor een raadsel kwamen te staan. Iedereen had betaald en toch lag er te weinig geld op tafel. Het kostte even, voordat we dat mysterie hadden opgelost.
Van Durgerdam ging de tocht naar Ransdorp met zijn stompe toren en vervolgens weer terug naar Amsterdam. Over de Oranjesluizen, met gratis uitzicht op een indrukwekkende driemaster in de sluis, liepen we naar Zeeburg. Een wereld van verschil met het landschap van een uurtje daarvoor. Java-eiland heeft bijzondere moderne architectuur die is opgegaan in de pakhuizen van weleer. Een zeer levendige stadse wijk. Het was een heerlijke dag. Moe, maar voldaan, plofte ik neer in de trein. Zo’n dagje Amsterdam is vermoeiend voor zo’n meisje van het platteland.Schaduw_1

Advertenties