Weldadig …

Westerbeeksloot
Op mijn scheurkalender staat vanmorgen: “Levenskunst is genieten van het verstrijken van de tijd” en ik vind dat wel een goed motto voor de dag die voor mij ligt. Op het programma de 17 kilometer-lange knapzakroute Frederiksoord – Wilhelminaoord. Met 13, mij allen bekende, wandelaars doorkruisen we het gebied van de “Kolonie van Weldadigheid”. We beginnen met koffie bij het statige “Hotel Frederiksoord”, waar de heren van de Kolonie zo’n 200 jaar geleden hun vergaderingen hielden. Ik durf het aan omdat we de wandelschoenen nog schoon hebben en ik onze komst van tevoren heb aangekondigd. Het is flink mistig als we de pas erin zetten. De zon wil wel doorkomen, maar heeft een paar uur nodig om ons te kunnen vergezellen. Onderweg veel cultureel erfgoed: het postkantoor, de tuinbouwschool, Huize Westerbeek, de begraafplaats van Wilhelminaoord en natuurlijk de vele kolonistenhuisjes. Loop ik net te verkondigen dat ik het irritant vind als organisatoren verkeerd lopen, loop ik zelf de verkeerde kant op. De pot verwijt de ketel ……. Maar teruggrijpend naar het motto van de dag, moet een mens zich daar toch eigenlijk niet druk om maken.
Koe_1

Wat de wandeling extra bijzonder maakt is de ontmoeting met de beheerder, van de dierenbegraafplaats, Henk Damhuis. Hij vertelt ons van alles over dit bijzondere begraafplaatsje en raakt eigenlijk niet uitgepraat. Maar willen wij nog op tijd zijn voor de Koloniehof, dan moeten we gaan. De strenge leider, maakt ruw een einde aan het intermezzo. We volgen een stukje van de Westerbeeksloot. Dit was de schipsloot waarlangs de turf naar de Wapserveeensche Aa werd vervoerd. Via zandpaden en het Sterrebos, komen we weer bij Frederiksoord. We strijken neer op het terras van de Koloniehof, waar we nog
Graf_2
wat drinken. Een enkeling bezoekt het museum of de Quilt-winkel. Beiden zijn de moeite waard. Als ik bij de parkeerplaats aankom, staat mijn autootje eenzaam op de parkeerplaats. Ik rijd terug naar huis, door het bos en over het platteland. “Levenskunst is genieten van het verstrijken van de tijd.” Ik heb het begrepen vandaag. Voor wie meer wil lezen over het ontstaan van de maatschappij van Weldadigheid en het leven in de kolonie is het boek van Wil Schackmann, de Proefkolonie, een aanrader.

 

Advertenties