Ik neem je mee naar Grunn, mien laiverd

Raam_6
Als je iemand Groningen wilt laten zien, dan neem je hem of haar niet mee naar Sellingen, niet mee naar Noordwijk, maar wel naar Kloosterburen. Dit is het HoogeLand, dit is Grunn. Ik moet toegeven, ik moest ervan leren houden. Ik, die de Randstad was ontvlucht, verzoop in de ruimte van het Hoogeland. Het Hoogeland, is wat het is. Niets verhullend; je wordt er teruggeworpen op jezelf. Je keert terug naar de basis, met je voeten in de klei.
Chris liep deze zaterdag in Kloosterburen. Vorig jaar rond Kerst had ik de wandeling al eens met hem gelopen en ondanks dat het toen de hele dag regende, had ik warme herinneringen aan de tocht. Ik nam het risico de betovering van deze dag te verbreken.

Vandaag was het mooi weer. De Waddenzee liet zich van een veel vriendelijker kant zien, dan toen het regende. Dit keer kregen we een rondleiding in de kerk van Hornhuizen. De dappere wandelaars beklommen de toren. Ik behoorde daar niet toe, dus hoe het er daar boven uitziet, zal ik nooit weten.
Er waren weer schapen op de dijk, er waren weer ganzen. Er was weer geitenkaas in Broek. Er was weer lucht. Dit keer was er geen rondleiding in het klooster, geen rum in de chocolademelk. De betovering toch een beetje verbroken. Maar vandaag wel veel gelachen, veel gezien en veel opgestoken van Meina’s verhalen. Wat je vindt op je pad, weet je nooit. Maar je vindt altijd wat.Hoogland

Advertenties