Weg van de snelweg

Boot_4
Aan beide kanten van de A28, bij Pesse, liggen mooie natuurgebieden. Eens moet heel Drenthe er zo hebben uitgezien. Toen er nog geen snelwegen waren en men het veen nog niet had afgegraven. Waarom zijn sommige plekken in tact gebleven en andere niet?
Mijn wandeling voor de Wandelpool omvat twee lussen. De eerste lus van 11 kilometer voert door het Spaarbankbos, eens voor de bevolking van Hoogeveen aangelegd, met geld, van hoe kan het anders, de Spaarbank. Over het asfalt bereiken we de klinkerweg door de Boerveenseplassen. Lange tijd bevatten deze veenplassen vrijwel geen water meer en was het gebied verwaarloosd. Toen het aangekocht werd door het Drents landschap moest het dan ook flink op de schop. Het resultaat mag er  Vergiet
zijn. Via een mooi zandpad lopen we terug naar Pesse, waar we lunchen in de Pesserhof. Ik vraag me af of ik na de dik belegde pannenkoek met appel, rozijnen en kaneel, nog wel een voet voor de ander kan krijgen. Maar ’t valt alles mee.

De tweede lus, van 7 kilometer, gaat over de Kraloërheide. Een uithoek van het Dwingelderveld, waar het lang zo druk niet is als bij de radiotelescoop. Het is er wel minstens zo mooi. Je kunt het je moelijk voorstellen, maar 10.000 jaar geleden woonden hier al mensen. Bij de aanleg van de A28 heeft men een boomstamkano gevonden uit die tijd. De originele boot ligt in het Drents Museum in Assen, wij moeten het doen met een miniatuur in steen.
Na nog een afzakkertje bij de Pesserhof, ben ik zo weer thuis. Dat is wel lekker als je zelf dicht bij huis organiseert. Wat was het weer een mooie dag. Leuke mensen, weersomstandigheden die alsmaar beter werden, zodat we dat prachtige Dwingelderveld konden aanschouwen in het zonlicht. Op zo’n moment weet je het weer: daar doe je het voor.
Koe_4

 

Advertenties