Vroeg op pad, maar dan heb je ook wat!

Berg
Voor dag en dauw zit ik in de trein om te gaan wandelen. Om 10.30 uur wil ik in Heemstede-Aerdenhout zijn, waar ik met Mieke en andere wandelpoolers op pad ga. Ik ken Mieke al zolang ik wandel met de wandelpool. Mede dankzij haar wandelingen ben ik zo’n fanatieke wandelaar geworden. Haar tempo is lekker stevig. Ik ben dus benieuwd hoe het Mieke zal vergaan met een wandeling in haar toekomstige nieuwe woongebied. Ik moet zeggen, niet heel anders. Mieke is nog steeds Mieke, hartelijk met een brede belangstelling, de wandeling netjes voorgelopen, een leuke stopplek. Kortom, we zullen haar missen in het oosten!
Deze wandeling gaat over de landgoederen Leyduin, Woestduin, Vinkenduin en Koekoeksduin. Bij Koffiehuis ’t Panneland in Vogelenzang, stoppen we voor de koffie. Ik leg een oudere dame uit wat de Wandelpool precies is. “Wat enig”, vindt de mevrouw. Ze wordt geen lid, want ze heeft last van haar knieën. Ik heb mijn best gedaan.
Na ’t Panneland, doorkruisen we de Amsterdamse Waterleidingduinen. Voor mij helemaal nieuw. Het gebied doet me aan Meijendel denken bij Wassenaar. Voor het eerst van mijn leven zie ik een levende vos. Er zit een sloot tussen de vos en mij. Hij staart me aan en loopt dan langzaam de andere kant op. Een insider vertelt dat de vossen hier zo tam zijn geworden, dat ze zelfs uit de hand eten. Dat lijkt me niet echt een goede ontwikkeling.
Dat het stevig waait, merken we op het laatste stuk van de wandeling, over het strand naar Zandvoort. Ik kan me niet heugen dat ik ooit in Zandvoort was. Mijn strand en zee lagen bij Kijkduin, in Den Haag. Dat daarboven ook strand en zee was, daar dacht ik niet eens over na.
De warme chocolademelk met slagroom maakt me rozig. En zo stap ik in de trein. Ik maak mij op voor 2,5 uur. Tijd om  naar eigen idee te besteden. Een boekje, een muziekje. Heerlijk, Het leven is goed.
Sneeuwklokjes

Advertenties