Van het platteland naar de stad

Eenden Nou dat is wel even wennen. Tot op heden ging het Noordhollandpad steeds over uitgestorven dijken en langs rustieke dorpen. We hebben het ingecalculeerd dat het een keer over zal zijn met de landelijke rust. Dat was dus gister het geval, toen wij de etappe Driehuizen – Krommenie liepen.
We beginnen onze tocht nog betrekkelijk rustig. We doorkruisen een laatste stukje van de Schermer. Eigenlijk “gaat het mis”, als wij met het pontje over het Noordhollandschkanaal, Akersloot bereiken. Voor € 0,45 zet de schipper je naar de overkant, maar dan moet je rechts voorsorteren en links op de boot plaatsnemen. En als je dat anders wilt, dan eindig je hoogstwaarschijnlijk in het Noordhollandschkanaal.

Stelling
De wandelroute voert langs het Alkmaarder- & Uitgeestermeer. Helaas hebben we ook weer te maken met het broedseizoen, zodat het enige onverharde stukje route, ons door de neus wordt geboord. Voordat we Krommenie bereiken, aanschouwen wij Fort Krommeniedijk, onderdeel van de Stelling van Amsterdam. Het bouwwerk staat op de Unesco werelderfgoedlijst. Op het bord staat dat het in het rijtje past van de Borobodur en de piramiden van Egypte. Ik vraag me dan alleen wel af, waarom er zo’n ongastvrij hek omheen staat en er verder geen enkele activiteit door ons wordt waargenomen. Zonde om zo’n cultureel hoogstandje niet te exploiteren.
Het laatste stuk naar Krommenie, is eigenlijk net iets te veel van het goede. Het is warm en het kan ons niet echt bekoren.
Kortom: het is even wennen, maar er blijft nog genoeg moois over om van te genieten.
Vandaag ook weer veel molens en niet te vergeten een natuur die uit haar voegen springt. Alles groen en overal jong leven; ganzen, eenden en hele wilde karpers. En dan is het toch al snel goed. Een dag buiten, in de lente.

Boot

 

Advertenties