Het Jacobspad, 1e etappe Uithuizen – Wirdum

Menkema_framed

Pelgrim, Loes, vergezelt mij vandaag op de eerste etappe van het, onlangs door Kardinaal Simonis, geopende Jacobspad. Ik ontmoet Loes op het station in Groningen, waar de trein naar Uithuizen vertrekt. Het treintje rijdt de stad uit en verdwijnt in het niets. Dat vind ik nou zo mooi aan die Groningse spoorlijntjes. Ze rijden van enclave naar enclave en er tussenin zit niets. Geen enkele horizonvervuiling, alleen maar ruimte en lucht. In de verte een kerktoren of een molen.

Schelp

In Uithuizen beginnen we de tocht bij het Jacobsmonument bij de Jacobuskerk. Het monument bestaat uit een tweetal Jacobsschelpen die samengevoegd zijn. De ene schelp fungeert als kom, die het regenwater opvangt dat de pelgrim helpt om de dorst te lessen en zich te verfrissen. De andere schelp is als een deksel, dat bescherming biedt. De beide schelpen staan op een sokkel. Daarin staat gegraveerd:

Pelgrim
Je verlangen is groot
Je weg is lang
Je bent gedragen
Je bent geboren
Vraag

Kerk_2

Een pelgrimsstaf completeert beeld en sokkel. De pelgrim zoekt rust, heeft zijn staf neergezet. Een ransel hangt aan de staf.
We slaan de randen van onze hoeden om en gaan op pad, als echte pelgrims. Het is warm. We doorkruisen Uithuizen en strijken neer op het terras van de Menkemaborg. Pelgrims hadden vast niet de luxe koffie te drinken uit een “borgkopje”. Van Uithuizen voert de weg naar Oldenzijl, met een beeldschoon kerkje. Ons pad voert naar Zeerijp, door velden vol tarwe en aardappels. De kerk van Zeerijp is open. Het is lekker fris in de kerk. Wij zijn wel toe aan een beetje verkoeling. Van Zeerijp is het niet ver naar Eenum. Hier staat een van de oudste bakstenen kerkjes van de provincie Groningen. Het staat in ieder geval op de hoogste wierde van de provincie (5.30 meter). Het is een

Rozen

prachtige plek in een minstens zo rachtig dorp. In “Kosterstoen” vullen we onze waterflesjes bij de tuinsproeier. De eigenaar, een man van ver in de zeventig, laat weten dat hij nog steeds verliefd is op dit landschap. Wij zijn op slag verliefd op zijn tuin met rozen. Even verderop kunnen we een lift krijgen naar Loppersum, in de bak van een auto van gemeentewerken. We doen het toch maar niet, want we willen nog even door naar Wirdum. Daar wijken we af van de route en lopen naar het station van Loppersum, waar we de trein naar Groningen kunnen nemen. Met de bus wordt het niks vandaag, want het streekvervoer staakt. In Loppersum zingt een koor in de kerk. Het lijkt het paradijs wel. Glasheldere stemmen in een koele ruimte. Ik ga hier nooit meer weg. De pelgrim zoekt rust.

Advertenties