Het Jakobspad (2) van Wirdum naar Groningen (Kardinge)

Groningse_lucht_framed

Gevaarlijke wolken hangen boven het Groninger land. Goed voorbereid op regen ben ik niet. Het zal allemaal wel meevallen vandaag, tenminste dat zegt Piet Paulusma. Op het station tref ik Hendrik en Jantine, die mij vandaag vergezellen. We rijden met de auto naar Wirdum, waar het stormt en giet van de regen. Een paraplu is een onbenullig ding op het platteland van Groningen. Ik besluit mijn paraplu te behoeden voor de ondergang en trek mijn regencape aan. In een mum van tijd verander ik in een soort ballon en slaat de regen aan alle kanten onder de cape door. Als de boel eenmaal doornat is, verdwijnt de regen als sneeuw voor de zon en kunnen we de rest van de dag zonder regenkleding. Vliegensvlug zijn we opgedroogd.

Katerhals_framed
Van Wirdum, lopen we door het oude kweldergebied Fivelingo, langs Gemaal Katerhals naar Wittewierum. Wittewierum is een klein dorp met een rijke geschiedenis. Eens stond hier het klooster Bloemhof. De monniken droegen witte pijen, vandaar de naam. Het klooster speelde een belangrijke rol bij de bedijking van het gebied. De huidige kerk stamt uit 1863 en is gebouwd op de fundamenten van de kloosterkerk. Een bijzondere plek, met een mooie pastorie en een bijzondere begraafplaats. Een stukje verderop ligt Woltersum. Alleen het schip van de originele kerk staat er nog. Op de kerkbanken eten we onze boterhammetjes. In de kerk van Woltersum staat een van de oudste houten preekstoelen van de provincie. Dat men in vroeger tijden minder gevoelig was voor historie en cultuur, blijkt uit het feit dat de beschilderde 16e-eeuwse panelen met afbijt werden behandeld. De koster vertelt ons dat de kerk voor de restauratie ook wel de kartonnen kerk werd genoemd. Op de wanden was een soort karton gespijkerd. De kerk is nu eigendom van de Stichting Oude Groninger kerken, die de kerk gerestaureerd heeft.
Ten_boer_framed

In Ten Boer wordt het tijd voor een horecastop. Verlekkerd kijken wij dames naar het stuk appeltaart van Hendrik. Maar het is onze eer te na om ook een stuk te bestellen, uiteindelijk lopen we ook een beetje om “in shape” te blijven.
Na een rondje om de 13-eeuwse kloosterkerk van Ten Boer, aanschouwen we een trouwerij, waarvan Hendrik voorspelt dat het huwelijk geen stand zal houden. Dat heeft, volgens hem, te maken met de foute schoenen onder het trouwpak van de bruidegom en de papperige armen van de bruid in de strapless jurk. Hendrik heeft sowieso een hekel aan rituelen, dus misschien heeft het daar wel mee te maken.
Via een stukje Groninger bos, bereiken we Thesinge. Een erg mooi dorp. Ik beloof mijzelf ooit terug te keren voor een bezoek aan de kerk.
In Garmerwolde neem ik afscheid van mijn mede-pelgrims, zij stappen op de bus. Ik loop door het bevrijdingsbos naar Noorddijk. De zoveelste prachtplek op deze wandeling. De St. Stephanuskerk is een fraaie kerk. De grafpoëzie op de zerken is bijzonder en zet je met beide benen op de grond:

Graven_framed O jongeling van jaren
Die hier bij mijn graf komt treen
Gedenk dan nog aan mij
Nu lig ik hier beneen
‘k Ben ook geweest als gij

Na Noorddijk is het nog een stukje naar Groningen. Via een lange laan met bomen loop je zo de stad in. Bij Kardinge eindigt mijn tocht. De pelgrims van vroeger zullen hun onderdak destijds waarschijnlijk pas in de stad hebben gevonden.

Noorddijk_framed

Advertenties