Antwerpen

With_a_view
Voor dag en dauw vertrek ik met Nina, onze dochter, naar Antwerpen. Ze gaat binnenkort voor een klein jaar in Antwerpen wonen en werken en na alle enthousiaste verhalen wil ik wel eens zien waar ze terecht komt. Na een enerverende zoektocht door de stad, parkeren we de auto in een louche parkeergarage in de buurt van het appartement. Het appartement is op vijf hoog, met uitzicht op het Centraal Station, vuilniszakken en wrakke balkonnetjes. Ik kijk uit het raam en beleef het straatbeeld als een film. Was ik degene die vond dat onze plattelandskinderen op stage zouden

Koffie

moeten in de stad?
Waar wij wonen bestaat het uitzicht uit weilanden met koeien, bossages en een enkel boerderijtje. Er is een restaurant en een feest per jaar. In Antwerpen is dat anders. Ik kan me voorstellen dat je als jong volwassen vrouw wel eens wat anders wilt.
Dat snap ik nog beter als we de middag in de stad doorbrengen. Het is een prachtige, levendige en gezellige stad. We lopen over de Keyserlei en de Meir naar de Groenplaats, lunchen op de Vrijdagmarkt, drinken de beste cappucino sinds jaren en bezoeken het Museum Plantin-Moretus.
Het 16e eeuwse complex “woning-ateliers-museum” werd in 2005 bijgeschreven op de exclusieve lijst van het Unesco-Werelderfgoed. Het is de enige drukkerij-uitgeverij met volledig ingerichte woning, uitrusting, bedrijfsarchief en bibliotheek, die bewaard is gebleven. In het huis hangen veel schilderijen van Rubens, die een vriend van de familie was. Een prachtig museum.
We flaneren langs de Schelde en scharrelen langs de kleine aparte winkels van de stad. Na het diner nemen we afscheid van Antwerpen. Niet voor lang.

Plantin

Advertenties