Zeg je Shakespeare, zeg je Diever

Dsc07945

Kun je van een traditie spreken als je iets voor de tweede keer organiseert?
Net als vorig jaar grijp ik de voorstelling van het Shakespearetheater aan om een wandeling te combineren met eten en toneel. Ik loop de wandeling met tien leuke wandelaars. Vier wandelaars hebben zich ziek gemeld. Over de wandeling, de knapzakroute Wapse, heb ik vorige week al iets geschreven. Verbeeld ik het Decor_3

mij, of is de heide vandaag nog paarser? Deze zaterdag zijn de weergoden ons helaas minder gunstig gestemd dan mij vorige week. Het is bewolkt en af en toe valt er een bui. Echt heel nat worden we niet. Maar het ziet er gewoon wat minder zomers uit.
Redelijk snel zijn we terug bij de Wapser Herberg. De Wapser Herberg is vooral gastvrij. Hier bemiddelt men zelfs bij de verkoop van de ongebruikte toegangskaarten!
De voorstelling is een succes. Het decor, de spelers, de entourage. Het is ieder jaar opnieuw een verrassing. Deze avond is het droog en helder.

Arme Macbeth. Hij heeft de koning vermoord, diens lijfwachten doodgestoken en dat allemaal omdat heksen hem hebben voorspeld dat hij koning zal worden. En ja, wil dat waarheid worden, dan moet je de zittende koning eerst om zeep helpen. Maar twijfel blijft. En spijt ook. Bij elke nieuwe moord die moet volgen. Want eens bloed, altijd bloed, steeds meer bloed.
Een vleermuis scheert over het toneel, nachtvlinders vliegen rond de hoofden van de spelers. Alsof alles geënsceneerd is.

Advertenties