The happy ending van "De Loop van het Oude Diep"

Koe

De laatste etappe van “De Loop van ..” loop ik op deze heerlijke zondagmorgen met de hond. Het begint goed. We moeten over een “boerenlandpad”. En … daar mag je niet met een hond overheen. Ik zie geen alternatief dus verzin ik alvast een leuk verhaal voor als ik een boze boer tegenkom en ga op pad. Dwars door het weiland. Geen boze boer te zien. Ik moet onder schrikdraad door, langs vastgebonden hekken. Het is duidelijk: er is hier iemand die niet zit te wachten op wandelaars! Ik kan nog wel over en langs de obstakels, maar voor een grote hond is dat toch wat moeilijker.

Wolken

Uiteindelijk komt onze wandeling in rustiger vaarwater en lopen we recht op Zwiggelte af. Een echt Drents dorp, met mooie achttiende en negentiende-eeuwse boerderijen. Van Zwiggelte lopen we naar Westerbork. Verder gaat de wandeling door bos, over de heide naar Orvelte. Onderweg raak ik de hondenriem kwijt. Over de Schapendrift loop ik het dorp binnen, met de hond aan het koordje van mijn fotocamera. Het café ga ik maar niet in. Ik zie er niet uit, door al dat gekruip en geklauter en de hond wil ook niet, die voelt zich behoorlijk zielig met dat koordje om zijn nek.

En zo eindigt de “Loop van het Oude Diep”. Een mooie “langeafstandswandeling”, met veel verrassingen. Kijk je op het plaatje van de route dan is het vooral “finetuning” in een klein gebied. Maar dat is eigenlijk wel zo leuk. Zo leer je een gebied echt een beetje kennen.

Kaart

Advertenties