Het besef van de herfst in Ommen

Vecht_2
Je kunt het niet ontkennen. Het is herfst. Niet meer de jonge herfst, met voorzichtig vallend blad. Nee, herfst van het ruigere type. Het regent bladeren. In tegenstelling tot gister is het vandaag een mooie zonnige wandeldag. Dat is dan weer het leuke aan de herfst. Je weet het nooit, zo zit je dagen in de mist of in de stromende regen en dan is daar ineens die dag met die mooie stapelwolken. Die typisch Nederlandse wolkenluchten. Ik raak er nooit op uit gekeken.
De route die ik loop met man en hond is een wandelroute van 11 kilometer uit het Dagblad van het Noorden. Alhoewel ik al vaak in dit gebied heb gewandeld, kom ik vandaag toch weer op paden die ik niet eerder betrad. De wandelmogelijkheden rond Ommen zijn legio.

We lopen langs kasteel Eerde. In de jaren 1920 tot 1930 was het landgoed Eerde het hoofdkwartier van de theosofische beweging en trok mensen aan vanuit de hele wereld. Vooral aanhangers van Krishnamurti bivakkeerden in de bossen rond Ommen. Er werden zogenaamde Sterkampen georganiseerd. Er heerste optimisme en verbroedering. Men wilde van de wereld een betere plek maken.
Nu is kasteel Eerde in handen van Natuurmonumenten en is er een internationale school in gevestigd. We lopen langs de Vecht, over de Giethemer Hooiweg en door een klein villawijkje terug naar het station. Op de weg terug naar huis, worden we getracteerd op een prachtige dubbele regenboog. Ik had het al eerder gezegd, die afwisseling, dat is nou zo leuk aan de herfst!

Roodmet

Advertenties