Een variatie op het Bijvoetpad

Hunebed
Meestal kan ik niet mee op doordeweekse wandelingen. Maar deze week heb ik vakantie en dus sluit ik aan bij de wandeling van Tiny in Borger. Vandaag geen suffe vergadering, maar een dosis frisse lucht in een boerenlandschap van minstens 5000 jaar oud! Het Bijvoetpad is een bordjes-route van de ANWB. De wandeling voert eerst naar de hunebedden van Bronneger. De D21 is een prachtig exemplaar, dat één geheel vormt met de boom die ernaast staat. Bronneger heeft in totaal 5 hunebedden.
Er volgt een rondje over de zandverstuiving, het Drouwenerzand. Dat verveelt nooit.
Verderop in de wandeling kun je goed zien dat je op de Hondsrug loopt, waardoor je kunt genieten van een prachtig vergezicht. Het laatste stuk van de wandeling verloopt iets anders dan de bedoeling. We missen een bordje en gaan niet langs het water zoals bedoeld, maar langs de weg.
Aan het eind wacht ons nog een verrassing. Verscholen achter het Hunebedcentrum ligt een kleine Joodse begraafplaats.
En dan nog even over bijvoet. Bijvoet komt van biboz of bivot, wat slaan of kloppen betekent. Het was een magisch kruid waarmee vroeger de duivel en boze geesten werden uitgedreven of uitgeklopt. Ook werd de wortel van de bijvoet aan de muur van een huis bevestigd ter bescherming tegen brand en blikseminslag. Bijvoet wordt van oudsher gebruikt om vermoeide reizigers te laten opknappen en hen tegen boze geesten en wilde dieren te beschermen. Als je het kruid om je been bindt krijg je op reis geen vermoeide voeten. De Romeinse soldaten legden het in hun sandalen tegen pijnlijke voeten, vandaar de naam “bij”-voet. Bijvoet werd door arme mensen ook wel als tabak gebruikt en het werd ook wel gebruikt bij het bierbrouwen. Het verdrijft motten en beschermt tegen nachtmerries en het wekt eetlust op. Het kan dus geen kwaad, wat bijvoet in het medicijnkastje te bewaren!

Hondsrug

Advertenties