Zuiderzeepad (1)

Een nieuwe lente, een nieuw pad. Met "Het Bewijs" en manlief begin ik vandaag aan het Zuiderzeepad. 400 kilometer te gaan. We trekken er zo’n twee jaar voor uit. Praktisch gezien wordt dat al een hele uitdaging. "Het Bewijs" woont in Noord-Holland, "Ria wandelt" in Drenthe. Beiden hebben zij drukke agenda’s. Maar goed, ze kijken niet op een maandje.
Zuiderzeekaas
Om het pad in te luiden bezoeken we eerst het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Bij het station stappen we op de boot, die ons naar het museum vaart. In het museumpark staan authentieke panden uit het voormalige Zuiderzeegebied, zoals een kerk, een school, een visrokerij en woonhuizen uit de omliggende vissersdorpen. Het museum geeft een goed beeld van het leven rond de Zuiderzee van weleer. Een aantal huisjes werd elders afgebroken en in het museum weer opgebouwd. Het kaaspakhuis werd zelfs in zijn geheel vervoerd op een boot en in het museum neergezet.
Vis
We hebben vast nog niet alles gezien als we rond twee uur terugvaren naar het station en daar dan toch echt aan de wandel gaan. In Enkhuizen passeren de Dromedaris, een vestingtoren uit 1540, het Staverse poortje, waar specerijen en andere goederen uit Indixc3xab aan land gebracht werden. Even verderop staat de stadsgevangenis en het stadhuis. Over de omwalling gaan we uiteindelijk de stad uit en volgt een wat minder interessant stuk naar de Broekerhaven, met zijn scheepjeslift.
Zuiderzee_2
Dan lopen we over de dijk, langs het IJsselmeer. Het is hier een kakofonie van vogelgeluiden. Kievitten proberen met indrukwekkende duikvluchten kraaien uit hun nesten te houden. Als we de polder inkijken staan de fruitboomgaarden en de bollenvelden volop in bloei. Het is op en top voorjaar!

In Oosterleek, bij herberg "Het IJsselmeer", eindigt onze eerste etappe. We nemen een Westfries biertje met de naam "Skeetje". Dat smaakt goed op het lenteterras. Er is nog een lange weg te gaan, maar we hebben er zin in.
Skeetje_2

Advertenties