Al te ver

Postelein
Halverwege de zeventiende eeuw was het, twee kilometer van Zuidwolde gelegen, gebied in het Veen, "al te ver" voor de inwoners van Zuidwolde. Men had er niks te zoeken in dit afgelegen veengebied. Dat gold niet voor Jonkheer Roelof van Echten, de grote vervener van het gebied rond Hoogeveen. In 1625 sloot hij een overeenkomst met de boeren van Steenbergen en Ten Arlo. De jonkheer nam het oostelijk gedeelte van hun veengronden over. In ruil daarvoor zou hij zorgen voor de afvoer van turf via een kanaal, de latere Hoogeveensche Vaart.
Een volgende nederzetting in het veen kreeg de naam Kerkenveld. Deze ontwikkelde zich als tweelingdorp van Alteveer. Twee dorpen met een eigen kerk, een eigen school, eigen winkels en inwoners die zich op de eerste plaats inwoners van het eigen dorp voelden.

In deze streek wordt weinig gewandeld. En je weet ook niet zo goed wat je kunt verwachten. Tiny organiseert hier voor de wandelpool vandaag een wandeling. Uitgangspunt is de knapzakroute Alteveer – Kerkenveld. Zoals je verwacht bij het wandelen in veengebieden zijn er inderdaad wat lange rechte stukken. Maar deze vervelen niet. In deze tijd van het jaar, met dit prachtige weer, is het overal mooi. We lopen over oude zandpaden en over schouwpaden langs sloten. Een paar natuurgebiedjes zorgen voor "het Drenthe-gevoel". De Slagen en het Schotterveld met het Zwarte Gat, een zwartgekleurd water, waar je allerlei enge verhalen omheen kunt bedenken. Het Steenberger Oosterveld moeten we helaas overslaan, omdat er een agressieve koe schijnt rond te lopen. Tenminste dat zegt het bordje op het hek.
Alteveerkerkenveld_013
Is er een alternatief mogelijk? Toch nog maar even vragen. Bij de allerlaatste vervallen boerderij aan de doodlopende weg, staat een oud mannetje. Twee woest blaffende honden vergezellen hem. "Nee, zie dut niks hoor." Ik laat de man de kaart zien en vraag of we misschien achterlangs kunnen. De man ziet waarschijnlijk voor het eerst een kaart waar zijn huis op moet staan. Hij zoekt en hij zoekt. En zegt dat er niks van klopt. Ik leg hem uit, dat we nu "hier" staan en wijs op de kaart. Nee, schudt de man. Het heeft geen zin, we moeten het veld overslaan.
Terug in Alteveer is in de horecagelegenheid geen teken van leven. Waarschijnlijk is dit gebied ook nu nog steeds al te ver voor het Drents toerisme. 
Zandpad

Advertenties