Het valt alles mee in De Rottige Meente

Het is slechte, rottige grond daar in de Rottige Meente. Rottige grond als je er iets op wilt verbouwen, maar perfect voor een Natuur- reservaat.
Voor de Wandelpool, organiseer ik hier op deze 5e mei een wandeling. Niet alleen in De Rottige Meente, maar ook in het aangrenzende Brandemeer. Het is een streek van riet, wind, water en vogels. Vervenershuisjes, petgaten en legakkers (stroken grond in het veengebied, die werden gebruikt om het veen op te laten drogen) herinneren aan de turfwinning.
Veehandel
Een plek als Café De Veehandel in Spanga kom je niet vaak tegen. Is dit bouwvallige pand eigenlijk wel in gebruik? Het zal, want ik heb van tevoren gebeld dat we kwamen. De deur wordt van het slot gedraaid, maar niet geopend. Schoorvoetend gaan we naar binnen. Op de vraag of dit pand altijd een café is geweest antwoordt de uitbaatster dat ze dat niet weet, maar dat het dat in ieder geval al 150 jaar is. Dat lijkt mij “altijd”.
Aan de wand een verzameling handkoffiemolens. Een oude man op sokken, met “Grolsch-bretels” schuifelt de keuken in. Op het damestoilet staat een tandem te koop, de wc-rollen hangen aan het stuur. Op het biljart liggen twee accordeons. In een hoek van het café staat er nog een. Je mag er best op spelen hoor, zegt de mevrouw van het café. Ik hoor van een medewandelaar, dat als ze een goeie bui heeft, het zomaar kan dat ze zelf de accordeon ter hand neemt. Vandaag heeft ze geen goeie bui.
Molen
Na een lekker bakje koffie ga ik met twaalf mensen aan de wandel. De regenkleding blijft vandaag, ondanks alle weersvoorspellingen, in de tas. De wolkenluchten passen goed bij dit gebied. Ondanks de meivakantie is het rustig. Een ree springt voor ons langs, gras wordt gemaaid, ooievaars broeden op nesten en het laatste riet wordt gebost. Het is een bijzonder gebied. Rottig, maar op alle fronten bijzonder.

Advertenties