Zuiderzeepad van Oosterleek naar Hoorn

Hoorn
Aan het begin van het Pinksterweekend naar Hoorn afgereisd voor een klein, maar fijn, stukje Zuiderzeepad. Op het station tref ik Jos. We wachten op de OV-taxi die ons naar Oosterleek zal brengen. Net als we ons beginnen af te vragen of men ons niet gewoon vergeet (het blijft uiteindelijk openbaar vervoer) arriveert de taxi, die wordt bestuurd door een aardige mevrouw.
Een nogal vaag figuur moet ook mee. Hij zegt tegen de mevrouw dat hij ook gelijk weer terug moet naar Hoorn en dat het waarschijnlijk de bedoeling is dat zij hem ook weer mee terug neemt. De mevrouw heeft dat nog niet doorgekregen van de centrale, maar zegt, met een vet Noordhollands accent, dat het zomaar zou kunnen. Een onduidelijk telefoongesprek maakt ons nog nieuwsgieriger naar wat de man gaat doen daar op het Noordhollandse platteland. Op een of andere manier hebben we het gevoel dat we er beter niet naar kunnen vragen. Het blijft dus een onopgelost mysterie.

Hetvuurtje_2In Oosterleek gaan we de IJssel- meerdijk op. Heel prettig dat deze wordt verbreed en voor een deel is afgesloten. Er zijn maar weinig andere weggebruikers op de dijk. We hoeven niet steeds opzij te springen. Dat we aan het eind van de wandeling nog wat capriolen moeten uithalen om onze tocht te kunnen vervolgen, laten we maar even buiten beschou- wing.
De etappe is kort, maar prachtig. Het weer zit mee, een frisse Zuider- zeebries vergezelt ons. Net als de vorige keer ligt aan de ene kant het IJsselmeer, aan de andere kant de polder. Al vrij snel zien we Hoorn liggen.

Hoorn is een mooie stad. Op het Rode Steen, het historische plein, drinken we een koel biertje. Er wordt dancemuziek gedraaid. De muziek past niet bij de entourage van het plein en werkt wat vervreemdend. Ook in het Westfries Museum ontkomen we niet aan het gedreun van de muziek.

Het Westfries Museum is gehuisvest in een van de opmerkelijkste gebouwen van Hoorn. Dit gebouw was aanvankelijk de vergaderplaats van de Gecommittteerde Raden van West-Friesland en het Noorderkwartier, als onderdeel van de Staten van Holland en West-Friesland en werd later een rechtbank. Tot 1932 deelden kantongerecht en museum het gebouw. Achter de 17de eeuwse pronkgevel vol leeuwen en stadswapens gaat een complex schuil met statige zalen, intieme kamers en hoge zolders.

Met een diepe buiging voor het standbeeld van Jan Pz. Coen, nemen we afscheid van Hoorn en van de dancemuziek. Zag ik hem nou even het hoofd schudden?
Zuiderzeekoe

Advertenties