Het wad op

Zeehond
Schaapscheerderskou, noemen ze het als het koud is in juni. Het is een graad of 10 vandaag. En dat is best koud, zeker als het plan is om het wad op te gaan. De uitvalsbasis van ons personeelsuitstapje vandaag is d’ Olde Smidse in Westernieland. Westernieland ligt vlak bij Pieterburen, waar we een bezoek brengen aan de zeehondencrèche. Altijd leuk om de zeehonden te observeren en ook leuk om het personeel aan het werk te zien met het wegen en het vangen van een zeehond die wordt vrij gelaten.
Wad_2
Na de lunch vertrekken we naar Noordpolderzijl. Daar stappen we met twee gidsen het wad op, de modder in dus eigenlijk. Het is fris, maar als je zo loopt te ploeteren, heb je het zomaar warm. Na het slik volgt een flinke wandeling over het zand, hier en daar waden we door een geul en dan moeten we weer terug door de bagger. En bagger is het, tot boven de enkels, voor een enkeling tot over de knieën. En als je dan ook nog eens genadeloos onderuit gaat, ja dan word je nogal smerig. Hilarisch is het wel.

Zo goed en zo kwaad als het gaat, wassen we ons, na terugkomst, schoon in de sloot en onder het dunne straalje bij de wasbakken. Zonder warme douche knapt het niet echt op.  We sluiten de dag af met een barbecue. De buitenlucht heeft ons hongerig gemaakt en wat te eten gaat er wel in. Het enige dat ik nu nog wil is een warme douche.

Wad2

Advertenties