‘k Was even op Schier

Vuurtoren
Een dagje naar Schier is een dagje vakantie.
Er staat een straffe wind als ik uit de auto stap bij het parkeerterrein. Loes en Marjolein hebben al kaartjes voor de boot gekocht. De drukte van een dagje zee en strand is er alleen op de boot. Ik vraag me altijd weer af, waar de mensen blijven.

Op het eiland lopen we “linksom”. We gaan langs de waddenkust naar de Westerplas. Het is er prachtig. Duinrozen en kamperfoelie bloeien dit jaar overweldigend. Het staat in dit gebied ook vol met orchissen. Ik wist niet eens dat die hier voor kwamen. Ik lees dat de helft van alle planten en bloemen die in de Nederlandse flora staan vermeld,  op het waddeneiland Schiermonnikoog terug te vinden zijn.

Zee

We gaan het strand op en langs de vuurtoren en  bereiken hotel-restaurant Noderstraun, waar we een lekker broodje eten. Geen ruccola op ons broodje, zoals op de kaart staat, want die is tussen keuken en terras weggewaaid.
In de middag lopen we in het bos- en duingebied. We genieten van het uitzicht vanaf de bunker en nemen een kijkje op de begraafplaats Vredenhof, waar drenkelingen en oorlogsslachtoffers begraven liggen.

We lopen terug naar de boot en laten ons naar de vaste wal varen. We eten een visje in Lauwersoog en dan zit het er toch echt op. Gewone dagen gaan snel, maar vakantiedagen gaan nog vele malen sneller voorbij.

Advertenties