Groningen, ik ben er klaar mee

Caf
De laatste etappe van het Hunze- en Fivelpad gaat vandaag van Thesinge naar Kaap Hoorn aan de zuidkant van de stad Groningen.
Ik verwacht een stadse etappe en die krijg ik ook. Omdat een goed begin het halve werk is en ons nog genoeg drukte te wachten staat, beginnen we vandaag in een sfeer van weleer met koffie en Groninger koek in ’t Jopje. ’t Jopje in Thesinge is een huiskamercafé dat dateert uit 1762. Sinds een aantal jaren is Susan de Smidt eigenaresse en waardin van ’t Jopje. Smaak- en stijlvol werd de gelagkamer in een authenthieke sfeer teruggebracht. Het ruikt er zelfs ouderwets. ’t Jopje is de eerste zaterdag van de maand geopend en op speciaal verzoek. Vandaag dus gelukkig ook even voor ons.

Susan laat me een leuk detail zien. Een van de blinden bestaat uit twee delen. Als je het bovenste stukje open laat staan, piepen daar ’s morgens precies de eerste zonnestralen door naar binnen, zomaar in de bedstede. Philips is dus niet helemaal origineel met zijn “wake-up light”.

Amstschool_2

Van Thesinge lopen we over fietspaden naar de stad. Het is niet alleen de drukte waar ik aan moet wennen. Er is een hoop gemopper, als ik niet snel genoeg opzij spring voor een fietser. Wat een gedoe toch, zo’n stad! Wanneer we Kaap Hoorn bereiken, ben ik wel toe aan een lekker koud biertje. We zakken neer op de lounge-banken in de hippe tent en lijken in een verkeerd toneelstuk terecht gekomen te zijn. We vinden het ook helemaal niet erg dat ons gevraagd wordt voor half 5 te vertrekken. Zo gaat dat in de stad.

De balans opmakend, was dit een prachtige lange-afstandswandeling. De maanden mei en juni zijn ideaal om hem te lopen en het weer was steeds prachtig. Klaar met Groningen dus?  Nou ja, niet echt. Het is lang geleden dat ik in Termunterzijl was en ik moet ook nodig weer eens naar ………..
Groningen, daar ben ik echt nooit klaar mee!
Boerderij

Advertenties