'n Onverwacht ruige etappe

Zz2
Ik hoef er niet lang over na te denken wat ik vandaag aantrek. Een korte broek en iets met korte mouwen. Het wordt weer warm. Zonnebrandcrxc3xa8me op de armen, hoedje op het hoofd. Klaar om te vertrekken.
In Hoorn pakken we de draad op van het Zuiderzeepad. Na een klein stukje Hoornse binnenstad gaan we de dijk op. Rechts de polder, links het water en zo blijft dat de hele dag. Sommige dijken zijn netjes gemaaid, andere dijken worden kortgehouden door schapen. Sok Het grootste deel echter is be- groeid met distels, brandnetels en mouwenkruipers. Een korte broek is verkeerd gekozen in dit geval. Mijn benen zien er, na een half uurtje, niet meer uit. En de genadeloze zon heeft mijn nek en armen ook al geen goed gedaan. Ondanks de zonnebrandcrxc3xa8me ben ik roodverbrand, met witte strepen. Mooier word je niet van wandelen.

Van Hoorn lopen we naar Scharwoude. Bij Schardam staat een banpal uit 1761. De banpaal gaf de zuidelijke grens aan van de stad Hoorn. Mooi dorpje daar bij die paal.
Het volgende stuk van de route verloopt anders dan de bedoeling. We raken aan het dwalen door een polder, denken zo de dijk wel weer te bereiken, maar lopen vast op sloten, die te breed zijn om overheen te springen. Hadden we nou toch maar de opvouwbare superlight loopplank van Bever Sport gekocht! Na een flinke struintocht, vinden we ons pad weer terug.
De laatste vijf kilometer dijk voert van Warder naar het mooie Edam. Het echte bezichtigen van Edam bewaren we tot de volgende keer. We willen nog maar xc3xa9xc3xa9n ding, een terras!

Zz1

Advertenties