'n Drentse aangelegenheid

Door al mijn omzwervingen elders zou ik haast vergeten hoe mooi het is in de streek waar ik woon. Mooi in de ochtend, als de dauw nog op het veld ligt, als je loopt in de boswachterij Ruinen.
Intmais
Voordat we naar Drenthe verhuisden, kwamen we daar bijna elk weekend. Om uit te blazen van de gekte van de Randstad, de kinderen te voorzien van wat frisse boslucht. Tot het moment daar was, dat we eigenlijk niet meer terug wilden op zondagavond en uiteindelijk ook niet meer terug gingen. En dat is al weer dertien jaar geleden.
"De Luie Tuinman", die we na de wandeling van vanochtend bezoeken, was er toen nog niet. In ieder geval was de tuin toen nog niet toegankelijk voor publiek. Vorig jaar kwam ik er voor het eerst. Een leuke, verrassende tuin, een prachtige plek om koffie te drinken op de veranda.

Mooi is ook het dorp waar ik woon. Een dorp met zo’n 300 inwoners. Er is een zomermarkt, waar de inwoners die een bedrijf hebben, inwoners  met een bijzondere hobby en de verenigingen zich presenteren. Zit je als dorpsbewoner niet achter een kraam, dan loop je er langs om het te bekijken en een praatje te maken. Het is de saamhorigheid die het dorp staande houdt. Naarmate ik er langer woonde, ben ik het gaan begrijpen.

Mooi is de zwoele zondagavond in de omgeving van Vledder, waar we nog een rondje met de hond lopen. Langs landgoed Vledderhof, over madelanden en essen. Ongecompliceerd, kalm, onthaast. Da’s nou Drenthe.
Vledder

Advertenties