We komen terug, zeker weten

Naast me in de trein naar Amsterdam bereidt een man een les voor. Ik zie vanuit mijn ooghoek  puntje, puntje College. Welk college het precies is kan ik niet zien. Zal ik de man zeggen dat hij beter zijn broekspijp uit zijn sok kan halen. Je bent zomaar de rest van het schooljaar de pineut bij de medogenloze leerling? Voor ik er erg in heb is de man de trein al uitgesprongen, in Amsterdam heeft iedereen haast.

Voldendam
Op de Oosterdokskade staat de bus naar Volendam. In alle drukte zie ik wandelzwager Jos uit de menigte opduiken. Een half uur in de bus en we stappen uit in hartje Volendam.
Na de koffie, in het cafxc3xa9 van de broer van Jan Keizer (tenminste dat denken we), lopen we door het dorp, waar zo ongeveer iedereen Veerman, Keizer of Smit heet. Via de stijlvolle nieuwbouw van Volendam, belanden we weer op de dijk. Op een gegeven moment zie je links Volendam liggen en rechts Monnickendam. En in de verte, is dat niet toevallig Hoorn?
Monnickendam
De historie van Monnickendam komt je tegemoet. Maar liefst drie torens steken hun koppen boven de stad uit. Monnickendam is een authentiek Zuiderzeestadje. Het heeft prachtige gevels en het centrum is mooi in tact. We brengen een bezoek aan museum de Speeltoren. Het museum geeft een beeld van de geschiedenis van Monnickendam. Op de benedenverdieping exposeert een kunstenaar die vissen maakt van vogelveren.

Stad_2
Bij de sluis eten we onze boterhammen en stappen dan nog een uur door over de Waterlandse Zeedijk. De volgende keer trekken we de polder in die voor ons ligt. Groen en weids. We komen terug, zeker weten.

Advertenties