Van God los

Goddeloze_singel
Als Tiny mij vraagt mee te gaan voor een wandelingetje Friesland, zeg ik natuurlijk geen nee. Zij heeft een historische route uitgekozen die loopt van Veenwouden naar Sijbrandahuis.
Voordat we op pad gaan bezichtigen we eerst het kerkje van Sijbrandahuis. De man die naast de kerk woont weet precies hoe hij de deur zonder al te veel wrikken open krijgt. Iets dat ons even daarvoor niet gelukt is. Het is een man van weinig Friese woorden. Ik begrijp dat we zo lang mogen blijven als we willen. Voor de zekerheid controleer ik nog even of hij de deur niet achter ons op slot heeft gedraaid. Zo lang hoeft nou ook weer niet.
Steen
Het is een knus middeleeuws kerkje dat eigendom is van de stichting Alde Fryske Tsjerken.
Een kerkje dat met haar tijd meegaat. Een modern toilet is bovenop de originele kerkvloer neergezet, bovenop een zerk dus. Een toilet niet alleen voor de rijke stinkerds, maar ook voor mensen met een modaal inkomen of daaronder.

Nadat we de auto hebben geparkeerd bij de Schierstins in Veenwouden, begint onze monnikentocht. Het is hier het gebied van de schiere monniken. Eens stond bij Sijbrandahuis het klooster Klaarkamp (1165) en ook de Schierstins behoorde toe aan het klooster.
Via Kuikhorne komen we op de Goddeloze singel. De Goddeloze Singel maakt deel uit van een eeuwenoud Kloosterpad van 1453. De schiere (grijze) monniken gebruikten het 40 km lange pad in de middeleeuwen als handelsroute tussen het cistercixc3xabnzer klooster Klaarkamp,  de Sint-Bonifaciusabdij in Dokkum en Veenwouden. Het loopt door een veengebied, waar God zich vroeger niet liet zien, veel te gevaarlijk.

Rinsumageest
Bij de kerk in Rinsumageest wacht de kosteres ons op met een enorme sleutel.  De Romaanse Sint-Janskerk staat op een grote omgrachte terp en dateert vrijwel zeker uit de tijd voordat klooster Klaarkamp werd gesticht. Bepaalde delen dateren uit de elfde eeuw. Het is de enige kerk in het noorden met een crypte onder het koor. In de noordwand van het koor is een fraai drieledig venster aangebracht, waarschijnlijk om van buitenaf het altaar of de relikwiexc3xabn te aanschouwen. De kosteres vertelt dat ze jarenlang samen met haar man voor de kerk heeft gezorgd. Haar man, die naast grafdelver ook het onderhoud deed, wist alles van de kerk. Na een hersenbloeding is haar man verlamd geraakt en kan hij niet meer praten. Een vreemd lot, voor iemand die zo begaan is met dit Godshuis.

Hoewel de wandeling grotendeels over verharde, nogal drukke en rechte, wegen gaat, is de cultuurhistorie van dit gebied enorm. Aan het eind van middag brengen we een bezoek aan de Schierstins. Hier is een wonderlijk samenraapsel van informatie bijeengebracht. Er is een tentoonstelling over de geschiedenis van de luchtvaart. Verder wordt er aandacht besteed aan de monniken van het klooster Klaarkamp en aan stinzenplanten die om de Schierstins groeien. De mevrouw die ons ontvangt, weet ons eigenlijk niks meer te vertellen dan dat we zelf al te weten zijn gekomen. Ze kan ons zelfs niet uit de brand helpen met een Frysk “Skimmerverhaal”. Het wordt tijd dat we een Fries woordenboek aanschaffen.

Schierstins

Advertenties