Niet voor zaachtlapkes

Op weg naar Loon, passeer ik een aantal trekkers met daarachter aanhangers met kerstbomen. En dat terwijl het vandaag toch echt nog maar 5 december is. Of het al niet hard genoeg gaat zo’n jaar.
Oetjeboe
In de Herberg van Loon is het wel een beetje Sinterklaas. Vanaf vandaag heb ik het Gronings scheldwoordenboek op de boekenplank staan. Er zijn pepernoten en chocolade; waarvoor wederom dank Sinterklaas!

’t Zijn vandaag zeker geen aarmjammers of zaachtlapkes die met me meelopen. Diep weggedoken in kragen en onder paraplu’s bewegen wij ons door het landschap van de Drentse Aa. Veel zien we er daardoor niet van. Maar het is me toch gezellig, zo onder die paraplu’s.
Soep
Na de stop met stevige erwtensoep, eveneens in Loon, doen we nog een rondje. Het is droog geworden. Over zandwegen, langs het hunebed, naar Kampsheide en langs de Asserkant gaan we terug naar Loon.
In Loon is het ook ineens Kerstmis geworden. De kerstboom staat, een dikke kerstman zit op de bar. De chocolademelk smaakt geweldig, na zo’n onstuimige dag.

En dan is het tijd om te gaan. Maar niet voor iedereen. Een kounavvel heeft zijn sleutels in de auto laten zitten en de deur is op slot. Hij kan pas met zijn passagiers afreizen na tussenkomst van de wegenwacht. Hoe het is afgelopen, zal ik op een volgende wandeling nog wel eens horen. Thuis, kruip ik met mijn Groningse boekje bij de kachel. En verbaas me over het aantal vertalingen voor deugniet.

Advertenties