Culinair waden in Friesland

Ferwert_3
Er zijn dagen dat het droog wordt, maar vandaag is het niet zo’n dag. Kijk aan het begin van de wandeling wil het nog wel. Erger dan het op dat moment is, kan het niet worden. Tenminste dat denk je dan nog. Naarmate de wandeling vordert, laten zelfs de meest regenbestendige jassen en broeken het afweten.

We waden van terpdorp Ferwert naar terpdorp Hoge Beintum. Slechts twee kilometer van elkaar verwijderd. Het Burmaniapad cirkelt met grote bogen voornamelijk om deze twee dorpen en daarmee wordt de wandeling zeker 10 kilometer. Er zitten vast mooie stukken bij,maar vandaag zie ik vooral asfalt. Hoofd naar beneden, af een toe

Friesland

een blik langs de capuchon, zo beweeg ik mij door het landschap. Waarschijnlijk het mooiste deel, een stuk door de weilanden, slaan we over. De vraag is of je er ooit nog uit komt, uit die Friese klei. Dat betekent dat we oneindig over verharde wegen lopen. Geen idee waar we vandaan komen en waar we heen gaan. Het is afzien.
Als we als verzopen katten aankomen bij de hoogste terp van Nederland, kan ik het niet meer opbrengen er een kijkje te nemen. In mijn hoofd heb ik het zomerse beeld van Hogebeintum uit de serie over het Nederlandse landschap van Maarten van Rossem. Het filmpje waarin hij zegt dat het in Friesland altijd mooi weer is. Optimist!

Het restaurant “De Waard van Ternaard” moet vandaag heel wat goed maken. Ons hele hebben en houden leggen we te drogen op de verwarming. Bij de Waard hebben ze gelukkig van die echte handdoekjes op het toilet. Een beetje behelpen om je er mee af te drogen, maar met een paar lukt het wel.

Waard
En ook verder maakt de Waard van Ternaard veel, zo niet alles, goed. Het is een prima restaurant. Sfeervolle plek, mooie gerechten, verwennerijtjes tussendoor. Terwijl het buiten gestaag doorregent, genieten wij en vergeten we alles. Het kon minder.

Advertenties