Toen winters, nog winters waren

Ook ik laat mij beïnvloeden door de hype die winter heet. Tegenwoordig heb ik winterbanden onder mijn auto en een dekentje achterin, want je weet maar nooit. Voordat ik de deur uitga voor een wandeling raadpleeg ik de buienradar, het KNMI, Weeronline, Pietsweer en Meteoconsult, die allemaal iets anders zeggen. Het gaat wellicht sneeuwen, misschien ijzelen, waarschijnlijk pas later in de middag en vermoedelijk in het westen het ergste. En dan komt de hamvraag? Ga ik de deur uit of niet? Waar is de tijd gebleven dat ik luisterde naar mijn hart?

Rolde
Ik durf het aan en ik vind nog iemand die niet bang is uitgevallen en de kou wil trotseren. We ontmoeten elkaar in Rolde bij Hotel Erkelens. De omgeving van Rolde stelt nooit teleur. Het Balloërveld is, op een enkele Pieterpadwandelaar na, uitgestorven. Het waterige zonnetje maakt plaats voor de eerste sneeuwvlokken. Het is ijzig koud. Zouden wij zwoerd, knoflook en wodka tot ons hebben genomen, dan zouden wij daar volgens Jelle Brandt Corstius in de Wereld Draait Door, geen last van hebben gehad. Hij kan het weten, want hij woonde jaren in Rusland, waar het weleens 40 graden vriest.
We duiken nog wat dieper weg in de kragen van onze jassen. Mijn boekje van de Knapzakroute, die wij in aangepaste vorm, lopen stop ik in mijn tas. Veel te koud om steeds je handen uit de zakken te moeten halen, zelfs met handschoenen aan. We laten ons leiden door de kerktoren van Rolde. Al eeuwenlang een baken in het Drentse landschap. Zelfs in de tijd dat winters net als tegenwoordig winters waren.
Sneeuw

Advertenties