Beter hier te lopen, dan te zitten

Wandelen rond Veenhuizen staat een keer per jaar op mijn wandelprogramma. Niet steeds hetzelfde rondje, maar altijd een variatie. Dit keer neem ik de Knapzakroute als leidraad. Vast onderdeel is het dorp Veenhuizen zelf.

Telefoon 010 
Rond 1800 kocht de Maatschappij van Weldadigheid 2500 hectare in "Hollands Siberië", zoals het gebied rond Veenhuizen werd genoemd. De oprichter van de Maatschappij, Johannes van den Bosch, had het plan opgevat om hier bedelaars en landlopers en later ook weeskinderen op te vangen en te laten werken. Er was niets vrijwilligs aan, Veenhuizen was een zogenaamde dwangkolonie. Dit in tegenstelling tot de Vrije Koloniën in Frederiksoord en Wilhelminaoord.
De idealen van de oprichters werden niet gerealiseerd. Veenhuizen werd het afvalputje van de samenleving en in 1859 was de Maatschappij failliet. De Staat der Nederlanden nam de boedel over en aan het eind van de negentiende eeuw werd Veenhuizen omgebouwd tot gevangenisdorp. Het was een gesloten gemeenschap, buitenstaanders mochten er niet komen. Dat is nu veranderd. Je kunt kris kras door Veenhuizen gaan, zonder te worden tegengehouden. Het dorp is zo uniek dat het op de nominatie staat voor de Werelderfgoedlijst.

Telefoon 009 
De Knapzakroute Veenhuizen voert je langs de interessante gebouwen van het dorp en langs het indrukwekkende kerkhof. Daarnaast loopt de route door het Bankenbosch, richting het Fochteloërveen. Rechte lijnen door een oase van groen, een echt kolonielandschap. We lopen langs de hekken van de gevangenis Norgerhaven en de jeugdgevangenis, mijn werkplek. Bijzondere ervaring om deze ook eens vanaf de andere kant van het hek te bekijken en door de ogen van anderen te beleven. "Ja, je went aan die hekken, nee zo'n gevangenis is echt geen hotel en ja je kunt gewoon met de jongens praten."

Meer informatie over Veenhuizen vind je op www.veenhuizenboeit.nl.

Advertenties