1 – 0 voor de ambassadeur

Ruimte 
Iedereen die mijn weblog een beetje volgt, weet dat ik als een blok ben gevallen voor het Groninger landschap. Ik kan in vervoering raken door de aanblik van een middeleeuwse kerk op een wierde. Ik kom tot leven in de rust en de ruimte en geniet hartstochtelijk van de oude stromen, huiskamercafés en zelfs van de Groninger droge worst.
Mijn man trekt nog wel eens een wenkbrauw op als ik uitweid over deze provincie. "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg", zie ik hem denken. Hij zou een Groninger kunnen zijn.

Vandaag grijp ik mijn kans. De auto moet naar Groningen voor onderhoud. Daar komt hij  vandaan. Manlief is dus al eerder gevallen voor de Groningse nuchterheid en de goeie deal die hij heeft kunnen sluiten destijds. En dat is een buitengewoon goed aanknopingspunt voor deze ambassadeur.

Lutje 
We krijgen een gezellig klein autootje mee, waar we vandaag mee door de provincie toeren. Een programma verzinnen is geen punt, ik heb ideeën genoeg, maar ik moet natuurlijk wel iets verzinnen waarmee ik kan scoren. Ik kies voor een wandeling over boerenland, de Landloop bij Wierhuizen. Een wandeling die ik al meerdere keren heb gelopen en die mij nooit verveelt. 1000 jaar geleden was dit nog Waddenzee. Er waren toen nog geen dijken, het water had vrij spel. Nu staat het koren hoog op het vruchtbare land. Het wemelt er van de vogels maar toch is het stil, heel stil. Wat een licht, wat een lucht, wat een ruimte, wat een feest. We komen langs een "lutje hoeske". Een overdekt bankje dat je eerst moet "uitpakken". Deurtjes open, luifeltje uit en dan het hele huisje draaien in de richting waar je naartoe wilt kijken. Ik laat en passant vallen dat ik in onze tuin ook wel een goeie plek voor zo'n lutje hoeske weet. Naast mij wordt iets gemompeld over "bouwpakket". Ik roep dat ik weet waar je dat kunt kopen. Daar was ik namelijk vorige week nog. 

Stokroos 
Na ons rondje is het tijd voor koffie. We strijken neer op het terras van Domies Toen in Pieterburen. Een paradijs op aarde, met aardige vrijwilligers en lekkere taart. Als we de tuin in gaan onweert het in de verte en wordt het heel donker. We krijgen voor de zekerheid een paraplu mee. Een egel loopt vrijmoedig door de tuin. Hij laat zich uitgebreid bekijken. Manlief doet nog een handig ideetje op voor in onze eigen tuin. Dan loopt hij, zonder dat er ook maar enige overredingskracht voor nodig is, een rondje rond de historische kerk. Ik begin nu echt te glimmen van plezier.

En dan heb ik nog een laatste troef in handen: Café Hammingh in Garnwerd. Hij vindt het wel "iets hebben", de gelagkamer, de pluchen kleedjes en dat koddige straatje achter Hammingh. Als er dan ook nog mosterdsoep en een broodje met Zoutkamper garnalen op tafel komt, weet ik dat de dag niet meer stuk kan. De liefde voor Groningen van de man gaat door de maag. Mij maakt het niet uit. Mijn missie is geslaagd.

Uitzicht 

Meer informatie over de alternatieve landloopt klik hier. Er is ook een folder beschikbaar. Die vind je bij het startpunt: Camping Klein Deikum te Wierhuizen.

Advertenties