Aanmodderen in het Verdronken Land van Saefthinge

Kaart
Suske en Wiske en het Verdronken Land, is deeltje 263 van de succesvolle Belgische stripreeks. In deel 263 worden Suske en Wiske door een geheimzinnige veerman naar het Verdronken Land van Saefthinge gebracht.

Het is geen geheimzinnige veerman die ons vandaag door het Verdronken Land loodst. Het is Bram. De Vlaamse Bram blijkt een enorme kennis te hebben van het gebied. Hij zegt zelf geen expert te zijn, maar van alles een beetje te weten. Hij is in de streek opgegroeid en je merkt aan alles zijn passie voor dit landschap. Hij vertelt over de vogels, de planten, de geschiedenis en de geologie. Normaal gesproken worden excursies georganiseerd voor grote groepen. Omdat ik de excursie zelf heb geregeld en zich slechts vijf gexefnteresseerden hebben gemeld zijn wij met een klein, handzaam groepje. Hierdoor kunnen we relatief snel door het gebied bewegen en hebben we uitgebreid de tijd om stil te staan bij de bijzonderheden.

Schor
Het Verdronken Land van Saeftinghe is een schorgebied in de Westerschelde. De snelste manier om er te komen, is via Antwerpen. Het Verdronken Land grenst aan het Antwerps havengebied. De Westerschelde is een menggebied van zeewater en rivierwater. Het water dat met vloed de schorgeulen binnenstroomt is dus brak. Met zijn 3200 hectare is Het Verdronken Land van Saeftinghe één van de belangrijkste en grootste schorgebieden van Nederland. Saeftinghe is bijzonder door zijn uitgestrektheid en zijn natuur, maar ook omdat het een beeld geeft van het Zeeuwse oerland: een land van slikken, platen, en schorren doorsneden met geulen.

Sporen
In de late middeleeuwen was de Heerlijkheid Saefthinge een gebied van welvarende polders. Door stormvloeden gingen in de 14e en de 16e eeuw grote stukken van het ingepolderde land verloren. In de 80-jarige oorlog werden ter verdediging van Antwerpen bovendien opzettelijk dijken doorgestoken, zodat het gebied met recht een gebied van verdronken land genoemd kon worden. Vanaf de 17e eeuw werd veel gebied weer op de zee heroverd. In 1907 vond de laatste inpoldering plaats; daarbij ontstond de Hertogin Hedwigepolder, die grenst aan het zuidoostelijke deel van Saeftinghe. De Hedwigepolder is regelmatig in het nieuws. Nederland en België maakten in 2005 afspraken over uitdieping van de Westerschelde ten bate van de haven van Antwerpen. Ter compensatie van de natuur zou de Hedwigepolder onder water gezet worden. Dat stuit op veel verzet van de boeren. Nederland houdt zich niet aan de afspraken en heeft een ander gebied aangewezen. En dan heb je dus een conflict.

Mud
Even terug naar de wandeling. Wandelen in dit gebied vertoont veel gelijkenis met wadlopen. We lopen door slik en soms door het water. Verschil is dat je in dit gebied ook moet klimmen en klauteren om de geulen te overbruggen. Soms heeft het wandelen ook wel iets van een strandwandeling. Het is dan echter geen zee waar je op uitkijkt, maar de Westerschelde. Je wordt lekker modderig omdat het soms het handigst is om je zittend (op je poep: vlaams voor kont) van een hoge kant te laten glijden. Kortom: krijg je de kans, ben je goed ter been en niet bang om vies te worden, bezoek het Verdronken Land. En ….. vraag Bram om je rond te leiden. Klik hier voor zijn website.

Boot
Meer informatie vind je op de site van het Zeeuwse Landschap; www.hetzeeuwselandschap.nl

 

Advertenties