Van Lauwersoog naar Ee

LAW 1-1, Het Friese Woudenpad, loopt van Lauwersoog naar Steenwijk. Vandaag sluit ik mij aan bij de Kuierders van Willem de Wandelaar, een grotendeels Fries gezelschap.  Voor dag en dauw reis ik af naar Ee, vanwaar we per bus reizen naar het beginpunt van de wandeling, Lauwersoog. Het is koud. Aan de grond is het onder het vriespunt, het land ligt onder een mooi wit waasje.

Na de koffie met gebak bij Zeezicht (ik pas me gemakkelijk aan, aan dat soort gewoonten) gaan we over de dijk. Aan de ene kant de Waddenzee, aan de andere kant het Lauwersmeer. Zon en maan ontmoeten elkaar aan een strakblauwe hemel. De uitzichten zijn eindeloos. In de Bantpolder wordt het land bewerkt met machtige machines. Wat zijn ze eigenlijk aan het doen?
Even voorbij Oostmahorn ligt Esonstad. Een verzonnen toeristenstadje met trap- en klokgevels. Het is er druk, waarschijnlijk door de herfstvakantie. Gauw doorlopen maar.
Na de sluis van Ezumazijl volgen we grasdijken, rustige weggetjes en graspaden. In het landschap een enkele terp. Toen het Lauwersmeer nog Lauwerszee was hield je op een verhoging tenminste droge voeten. In Ee is het café gesloten, niet alleen vandaag, maar eigenlijk voor altijd. Slechts de biljartclub en een enkele vereniging maakt nog gebruik van de ruimte. Je stapt hier terug in de tijd. Dat zie je niet alleen, maar dat ruik je ook. Voor ons is er toch koffie, op speciaal verzoek.
En zo eindigt het Friese avontuur van deze dag. Of toch niet. Maar daarover later meer.

Advertenties