Zenderen op zaterdag

Het lijkt wel of het elk weekend prachtig weer is de laatste weken. De zomer heeft iets goed te maken. Met man en hond vertrek ik voor een herfstwandeling naar Twente. De inspiratie komt dit keer uit de Toeractief van juli jl.
We wandelen bij Zenderen. Eerst een stuk dat we net daarvoor met de auto hebben gereden. Daardoor duurt het even voordat ik “in de mood” ben. Gelukkig slaan we een rustiger zandpad in. In de verte ligt het Karmelietessenklooster, waar de zusters in afzondering leven en in stilte werken en bidden. Dat klopt, we horen of zien helemaal niks en niemand. Het even verderop gelegen Karmelietenklooster is een verzorgingshuis geworden voor bejaarde paters. Ook hier is niks van mensen te horen of te zien. In het kleurige theehuis, De Karmeliet, beginnen de koffie- en theedrinkers langzamerhand binnen te druppelen. Niet iedereen leeft dus in stilte.
De tocht gaat verder naar Hertme. Wij kennen deze omgeving van het Twentepad. In het openluchttheater speelt zich een voorstelling af over een eenzame Berner Sennenhond. Wij zijn de enige toeschouwers, dus we nemen hem maar mee. We lopen door naar het Molenven en keren terug in Hertme. Onze boterhammen eten we, op het pleintje voor de kerk. Binnenkort zullen de permanent aanwezige kerststallen weer worden bevolkt door levende have. We lopen verder langs de Deuringerbeek, over smalle eenmanspaadjes en over brede zandwegen. Over asfalt keren we terug naar Zenderen. Al met al een leuke wandeling.

Advertenties