Strijd tegen de elementen

Het is al weer even geleden dat ik met de Friese Kuierders een etappe liep van het Friese Woudenpad. Na de auto te hebben geparkeerd in Rottevalle brengt de bus ons snel en probleemloos naar Noordburgum, waar we in december eindigden.
Het is bewolkt, maar droog als we de pas erin zetten. Na zes kilometer is er koffie met appelgebak in het sfeervolle café Lans it Wetter aan het Prinses Margrietkanaal in Skûlenboarch.
Na de pauze wordt het menens met regen en wind. Menigeen zal zich afvragen wat wij buiten doen in dit weer. De regen slaat tegen mijn capuchon, gesprekken volg ik niet meer en dat ligt nu eens niet aan mijn Friese taalbarrière. Het landschap trekt voorbij zonder dat ik er veel van zie. Toch heeft het ook wel wat om de strijd met de elementen aan te gaan.

’s Middags wordt het droog. In Oostermeer is er nogmaals koffie in een biologisch eethuis. We nemen de tijd om op te drogen. Dan lopen we over lange zandwegen met houtwallen. Hier en daar een mooi verbouwd woudhuisje. Knus Fries landschap, is dit.
De Mûntsegroppe is een zandweg van vier kilometer lang, een lange ongezellige streep in het wandelboekje. Maar het valt mee, de zon is gaan schijnen en het is een mooi stukje groen landschap, waar vogels zich gedragen of het voorjaar is.

Een blik op de kerk van Rottevalle. Dag Friesland, dag kuierders. We zien elkaar weer.

Advertenties