Non clamor sed amor sonat in aure Dei (Drenthepad, 9)

In de kerk van Anloo speelt hij speciaal voor ons op het orgel.  Hij trekt zich niets aan van de spreuk op de muur: non clamor sed amor sonat in aure Dei (Niet het geschreeuw, maar de liefde klinkt in het oor van God). De bevlogen organist brengt niet alleen Bach ten gehore op het grote orgel, maar ook iets luchtigs op het bijzondere kabinetorgel, waarvan er nog maar een paar in Nederland zijn. Als je alle laden en deuren dichtdoet, is het precies een uit de krachten gegroeid kabinet.

Die ochtend zijn we vertrokken uit Midlaren. Via Zuidlaren bereiken we het gebied van de Drentse Aa.  Het Drenthepad laat de stroom links liggen en kiest voor het tracé door het Kniphorstbosch. Dit is het walhalla voor de wandelaar die zoekt naar grafheuvels en hunebedden. Net als we bij het hunebed een kleine stop houden, arriveert de boswachter met een groep geïnteresseerden. We luisteren mee naar wat hij te vertellen heeft. Het hunebed heeft een wachter. Ik heb er nog nooit van gehoord. Een wachter is een steen bij de ingang, waarin je een gezicht kunt herkennen. En nou je het zegt ……….. nou ja, met wat fantasie ……..

In Anloo komen we langs de Magnuskerk en waarom voorbij lopen als de deur open staat? Na het orgelconcert gaan we het bos weer in. We lopen over landgoed Terborgh en komen bij de camping waar we onze auto’s hebben geparkeerd. Vandaag is het seizoen begonnen en wij zijn een van de eerste gasten.

Advertenties