Marskramer voor een dag

Kootwijk – Veenhuizerveld


Ik meen een vleugje lente te bespeuren. Of komt dat omdat ik het zo graag wil, die lente?  De lucht is blauw, ik voel de zon op mijn gezicht, maar op sommige plekken liggen hagelstenen. En ook aan de wind voel je dat het nog lang geen lente is. De Veluwse bossen bieden gelukkig bescherming tegen de kou. Bos, dat zien we genoeg vandaag.  In Stroe verlaten we het bos even voor een pauze bij “De Rotterdammer”.
We gaan over de A1  en over de spoorlijn en lopen wederom door een uitgestrekt bosgebied: het Speulder- en Sprielderbos. In Veenhuizerveld, gemeente Putten, eindigt deze etappe. We rijden even terug en besluiten de dag waar we de wandeling die ochtend begonnen: in Kootwijk.

Voor de vierde keer in vier weken strijken we neer in ’t Hilletje. De placemats op tafel vertellen het verhaal van ’t Hilletje van vroeger. Het was ooit een boerderij. Later werden er een serre en een feestzaal aangebouwd.  Het kleine hotel wordt al 90 jaar door dezelfde familie gerund.
We eten er een schnitzel of een Barneveldse kip. Geen tierelantijnen, gewoon eenvoudig en vriendelijk. Zoals alles aan ’t Hilletje eenvoudig en vriendelijk is. En dat is fijn, want het leven is soms gecompliceerd genoeg.

???????????????????????????????

Advertenties