The Isle of Skye (4); The final episode

???????? 6Vandaag regent het echt. De hele dag. Uitgerekend op de dag dat we van plan zijn Trotternish te ontdekken, een van de tentakels van Skye. We doen ons toeristisch rondje wel gewoon en troosten ons met scones en taart in Uig. Wie weet hoe je die plaatsnaam uitspreekt, wordt verzocht een reactie achter te laten. Wij wilden het altijd nog vragen aan een local, maar vergaten het keer op keer.  We zien de grillige rotsformaties van de Quirang vanaf de weg, gehuld in meer dan 50 tinten grijs en dat geldt ook voor The Old Man of Stor, ware het niet dat het daar zelfs wat wittig is. Het is waar, het sneeuwt!???????????????????????????????
Vandaag dus met name vergezichten vanuit de auto. Een enkele keer wagen wij ons buiten het voertuig, bijvoorbeeld in het openluchtmuseum van Kilmuir. Er staan een aantal nagebouwde boerenhuisjes, ingericht met spulletjes uit verschillende perioden. Het is er gezellig, we rommelen wat in de winkel en kletsen met de vrijwilligers die de boel draaiend houden. Ik koop er vol zelfvertrouwen een hoedje, waarvan iedereen thuis mij al heeft gevraagd of ik het alsjeblieft niet wil opzetten.
“Vorig jaar hadden we een prachtige zomer en de maand maart was schitterend”, aldus de mevrouw van het museum. Ja, daar kopen we wat voor.
Portree zien we voor een tweede keer vanonder onze capuchons. Ze hebben daar vast een leuke haven!

Onze laatste vakantiedag, komt sneller dan gehoopt. We gaan vandaag niet ver weg. Een kasteel en een tuin, dat hebben we nog niet gehad. Dunvegan Castle is het kasteel van Skye. Het is van de Clan McLeod en wordt nog altijd deels bewoond door de laatste Chief. ???????????????????????????????Een kwiek dametje vertelt ons over de voorgaande Chiefs en daardoor gaan ze voor ons een beetje leven. In de tuin van het kasteel staat er, voor wie het wil zien,  al van alles bescheiden te bloeien. We zuchten, wat zou het fijn zijn deze tuin nog een keer in juli te bekijken.

Vlakbij onze cottage, in Glendale, schijn je goed te kunnen lunchen. Net als Sandra besluit niet verder het weggetje op te rijden, waar het café zou moeten zijn (zo smal hadden we ze niet eerder) duikt er een wit gebouwtje op met rode golfplaten op het dak. Met passen en meten kunnen we nog net op de kleine parkeerplaats en we passen ook maar net in het gebouwtje. Het is er stampvol met lunchgasten. Ze gebruiken hier producten uit de omgeving en zo vinden we in onze salade vandaag viooltjes en blaadjes van de paardenbloem, gecombineerd met o.a. zalm en havermoutkoekjes.   ‘Relax, feast your eyes and treat your tastebuds’. 

’s Avonds als de koffer is ingepakt, schrijven we in het gastenboek. We hebben er een bladzijde voor nodig. Het was een bijzondere week. Zo nieuw, maar ook zo vertrouwd, zo ver weg, maar ook zo dichtbij. Zo gewoon, maar ook zo bijzonder; vier seizoenen op één dag!
??????????????????????????????? ???????????????????????????????

Advertenties