De boeiende wereld van de marskramer

Canadese begraafplaats Holten – Lettle

januari 2014 004Er zijn dagen dat je als wandelaar gewoon van A naar B loopt, van A weer terug naar A of een variatie daarop. Je hebt het naar je zin, maar er gebeurt onderweg niks bijzonders. Het gaat gewoon lekker, je legt de afstand in no-time af en voor je het weet zit je thuis weer met de voeten op het voetenbankje voor de televisie. Er zijn ook dagen waarop je van alles beleeft. En of dat vandaag gaat gebeuren, is altijd maar weer de vraag.
Volgens een van de wandelgenoten zullen we vandaag voldoende horeca tegenkomen. Nou op de Holterberg is alles dicht. De stoelen staan omgekeerd op de tafels. Het Marskramerpad schampt het meest zuidelijke deel van de Holterberg. Niet het mooiste stuk ervan, maar mooi genoeg. Veel bos en een enkel vergezicht.  In Espelo houden we halt bij de Bosschool. Een bordje op de muur vertelt dat Bert Haanstra in het schoolmeestershuis ernaast werd geboren. Wat een prachtige plek is dit. Je ziet aan alles dat dit een bijzonder schooltje is. Een blik op de website van de school geeft de volgende informatie. De speerpunten van de Bosschool zijn natuur, techniek en individuele aandacht. Om de natuur nog meer te integreren in het onderwijs wordt er gewerkt aan het concept “Uteskole”.”Uteskole” komt uit Scandinavië en staat voor buitenschool.Er worden daadwerkelijk buitenlessen gegeven, zelfs rekenen en taal.  Regelmatig bezig zijn in de natuur en werken in een groene buitenruimte heeft een positief effect op de mens/het kind. Dat weten wij wandelaars natuurlijk als geen ander.
Er zijn van die momenten dat je zou willen dat je weer kind was, dat je in Espelo woonde en dat je vader en moeder je naar de Buitenschool zouden brengen. Of is dat een te romantische kijk op zaken?

We gaan verder, het is gaan regenen. In Okkenbroek kunnen we droog zitten bij de Buurtsuper annex het Naoberhuus, waar geen koffie geschonken mag worden. Apart, want we zitten wel tegen het koffiezetapparaat aan te kijken. Sneu voor ons en voor het koffiezetapparaat. Het winkel- en Naoberhuusmeisje is onverbiddelijk en laat er ook geen twijfel over bestaan dat ze om 13.00 uur zal vertrekken, geen minuut later. Wij worden geacht ook op dat tijdstip te vertrekken. Evenwel doen wij een een bijzondere ontdekking:  in het Naoberhuus hebben ze  een zgn. bruidstoilet.  januari 2014 016

Als we in de buurt van Lettele komen worden we in het bos opgeschrikt door een grote groep, in groene kledij gestoken, mensen met statieven en verrekijkers. Ik geloof niet dat ze erg op onze komst zitten te wachten. Toch eens vragen wat deze mensen hier doen. Het zijn vogelaars, op zoek naar de zeldzame dwerguil, die hier onlangs werd gespot. Op de vraag of er al iets gezien is vandaag antwoordt een van de mannen zakelijk: “drie uur, resultaat negatief”. Boeiende hobby lijkt me. Na onze rumoerige doorkomst zal het wel een hopeloze middag zijn gebleven.

In Lettele, ons eindpunt voor vandaag, vinden we dan eindelijk de langverwachte horeca. Maar daar hebben ze dan weer geen bruidstoilet.

Advertenties