Jaarlijkse traditie kun je wel zeggen

Vroeg uit de veren en merken dat je toch eigenlijk net iets te laat naar bed bent gegaan de avond ervoor. Het is nog donker, het is fris. Zeker in Lauwersoog, nu de zeewind nog niet is opgewarmd door de zon. Maar ja, het moet gebeuren. Moet? Nee we willen het zo graag. Ieder jaar gaan we een keer het wad op. Met de tocht van vandaag, naar Schiermonnikoog, zijn nu alle tochten in het Nederlandse waddengebied  gelopen. Zwerftochten, Ameland, Rottumeroog, Engelsmanplaat, Simonszand (toen kon het nog) en nu dus Schiermonnikoog. Niet helemaal vanaf de vaste wal, maar eerst met een bootje naar zandplaat “Brakzand”. En daar dus het wad op. Eerst is het nog wat bewolkt, maar al snel wordt de lucht blauw en schijnt de zon uitbundig. Het is prachtig op het wad. We lopen met vier personen en zo is er dus genoeg tijd om alles van dichtbij te bekijken. We eten verse kokkels, zo uit de schelp. Drie wat diepere geulen moeten we door en een beetje slik, maar dat stelt niet veel voor. Nee, dit is zeker geen moeilijke tocht.
Rond een uur of 12 zijn we op Schier. Nog een hele middag om lekker bij de Marlijn te lunchen en nog even het strand op te gaan. De boot brengt ons terug naar Lauwersoog. Waar wij liepen zie ik nu alleen maar water.

Advertenties