A good start is half the battle

Een goed begin, dus …… Laurens vergeet zijn paspoort en we moeten terug om het te halen. Net als we denken hoe voorspoedig onze reis verloopt, komen we in een enorme file terecht en missen de boot in Calais. Het mooie van de veerdienst van Calais naar Dover is dat je, zonder veel gedoe, gewoon de volgende boot kunt nemen. We draaien onze horloges een uur terug naar Engelse tijd en zo blijft het tijdverlies beperkt.
Engeland, het magische Engeland. Daar gaat de reis heen dit jaar. Zo langzamerhand beginnen we dit boeiende eiland aardig te kennen en zijn we een beetje Anglofiel geworden. We zullen dat na de Brexit ook vast blijven. De Engelsen zelf zijn een beetje huiverig. “Blijven ze wel komen die Europeanen?” Als echte Hollander is mijn eerste constatering dat het voor toeristen alleen maar goedkoper wordt om naar Engeland te gaan en trouwens deze reis was al betaald voordat de Brexit kwam. Kort en goed, we hebben er zin in.

Met onze neuzen in de zon aanschouwen we de taferelen die zich voor ons afspelen op het zonnedek. Aan boord is een groep jonge transgenders. Jongens die langzaam transformeren in meisjes en meisjes die veranderen in jongens. Hoe het precies zit is nog best lastig. Was dit altijd al een meisje of is dit toch een jongen? Iemand voert patat aan een zeemeeuw. Als de patat op is, gaat hij over tot het voeren van stukjes appel, waarvoor de meeuw hooghartig zijn neus optrekt.

Onze eerste overnachting is in Newenden in Kent. De Witehart Inn is een stokoude, pittoreske Inn. Ondanks tekenen van verval maakt de Inn een verzorgde indruk en is de ontvangst gastvrij. Het voordeel van een Inn is dat je er niet alleen kunt slapen, maar ook eten. Pie, blijkt een goede keus te zijn, zeker in combinatie met de “local ale”. We maken een wandeling in het achterland en rollen dan ons bed in. Het geroezemoes beneden en het lawaai van de doorgaande weg, horen we niet meer.
De volgende dag wacht ons een goddelijk Engels ontbijt. Het is misschien niet meer van deze tijd, maar wij zijn er dol op. Kom maar op met die gebakken eieren en dat spek en doe er ook maar worstjes en zo’n warme tomaat bij.

Omdat het nog te vroeg is voor een bezoek aan de tuinen van Sissinghurst, rijden we eerst naar het schilderachtige dorp, Rye. Rye werd als vestingstadje op een heuvel gebouwd als verdediging tegen de Fransen. Het lag aan zee maar intussen zijn de haven en de baai verzand en ligt het stadje een drietal kilometer van de zee vandaan. Mooie smalle straatjes, die op dit uur van de dag nog niet vergeven zijn van toeristen.

Door de tuin van Engeland, Kent, rijden we naar Sissinghurst. In 1930 trof het echtpaar Harold Nicolson (politicus-schrijver) en Vita Sackville-West (schrijfster) daar een totaal vervallen tuin aan. De tuinen werden opnieuw aangelegd door het echtpaar. Het achterliggend concept van de tuin komt neer op the strictest formality of design gekoppeld aan  the maximum informality in planting. Of zoals Sackville-West zelf zegt: Profusion, even extravagance and exuberance, within the confines of the utmost linear severity. Ik zou het omschrijven als “bandeloosheid binnen de perken”.  Ach ja, wat moet je nog meer zeggen over een Engelse tuin. Jaloersmakende hoekjes en perkjes, plantjes en een moestuin om te zoenen. Een heleboel inspiratie.

De rest van de dag hebben we nodig om in Fitzhead te komen, in de buurt van Taunton. Wat een drukte. We doen er echt drie keer zo lang over dan gepland. Stonehenge zien wij langzaam aan ons voorbij trekken en na een overkill aan verstopte tweebaanswegen bereiken we dan eindelijk de Fitzhead Inn in Somerset, waar de local ale en de cider gelukkig koud staan. Een prima diner wacht ons hier, met als hoogtepunt de warme broodpudding. De zoetigheden van de Engelsen zijn niet te evenaren. We rijden op zaterdag naar de kust van Noord-Devon (Exmoor National Park) om daar een wandeling te maken. De lucht is blauw, het is prachtig weer. We lopen over de steile kliffen bij Lynmouth, naar de Valley of Rocks en dan over de kam van de heuvels terug naar Lynmouth.
Later op de dag doen we boodschappen in Barnstaple om uiteindelijk aan te komen bij onze cottage in Cornwall. Hier zullen we een week blijven.

Advertenties