Loop Langs de Hunebedden (11)

Een wandeling maken en dan elf hunebedden tegenkomen, dat kan op de Hondsrug van Drenthe. Daar liggen de meeste exemplaren. ’s Middags kunnen wij ons de eerste exemplaren van die ochtend al niet eens meer herinneren. We zijn vertrokken vanaf het Nije Hemelriek in Gasselte. We lopen in lange rechte lijnen door het landschap, vooral door het bos. Nadeel is, dat alle paden zo op elkaar lijken in de boswachterij Gieten-Borger. Maar we mopperen niet, want het is heerlijk weer; het voelt een beetje als lente.

Heel veel hunebedden, maar weinig horeca komen we tegen vandaag. Bij het hunebedcentrum, waar scenes uit de tachtigjarige oorlog worden nagespeeld (sommige mensen hebben dat als hobby) is er dan eindelijk koffie. En natuurlijk ligt ook daar een hunebed. Dit is misschien wel het meest beklommen hunebed van Drenthe. Een gids wijst me op het respect dat betracht zou moeten worden jegens de doden. Hoewel ik niet aan het klimmen ben, vind ik het eigenlijk niet heel raar dat een hunebed uitnodigt om op te klimmen. Hij vraagt mij hoe ik het zou vinden als er mensen op mijn graf zouden spelen. Ik zeg dat ik daar niet heel veel moeite mee heb. Kijkt er tenminste nog iemand naar me om. De discussie wordt subiet afgekapt en we vertrekken richting Ees. Ook daar lopen we weer lange rechte stukken door productiebos. We eindigen in de gletscherkuil van Ees. Het is opletten geblazen, want de auto’s staan bij Landal Green Park, Het Land van Bartje, en daar moeten we de route voor verlaten.
Een cultuurschok is het. Massa’s voorgestructureerde huisjes, niets aan de fantasie overlatend, met een groot hek eromheen. Het valt nog niet eens mee de achteringang te vinden en dan vervolgens richting hoofduitgang te bewegen. Het is een dorp op zich. We bereiken de ingang en nemen tussen de recreërende massa een afsluitend drankje, met uitzicht op de speelhal, het speeldorp en het subtropisch zwemparadijs. Ook dit is Drenthe!

Advertenties